ხურციძე გაბრიელი - ერთი ... ნოლი

 (ხმები: 4)


ერთი... ნოლი

(დიალოგი ათეისტთან)


I

მალე ჩვიდმეტი წლის გავხდები... თუმცა ამას რა მნიშვნელობა აქვს უფრო ის, რომ ყველას გონია ჯერ კიდევ არ გამოვსულვარ გარდატეხის ასაკიდან და მეუბნებიან: „როდის უნდა შეიცვალო, ძალიან უცნაური ხარ.“
ზუსტად არ მახსოვს ალბათ ხუთშაბათი დღე იყო ეკლესიიდან გამოვედი (სანთელი დავანთე ეს უკვე ჩვევად გადამექცა) და ჩემი ათეისტი კლასელი დავინახე. ზოგადად კლასში ურთიერთობა თითქმის არავისთან მაქვს მითუმეტეს ამ გოგონასთან.
– ღმერთმა დაგლოცოს, – მითხრა ირონიულად და ნაბიჯს აუჩქარა.
ყურადღება არ მივაქციე და გზა განვაგრძე.

II

ხშირად ხდება როდესაც ისტორიის გაკვეთილზე სხვადასხვა თემაზე გავმართვთ ხოლმე დისკუსიას და უმეტესად სარწმუნოებაა ჩვენი განხილვის საგანი რასაც ჩემს ათეისტ კლასელებს უნდა ვუმადლოდე. როგორც წესი დისკუსიის დროს ჩუმად ვარ და მოთმინებით ველოდები ზარს რომ დროულად გავიდე კლასიდან.
მაგრამ, იმ დღეს გამონაკლისი დავუშვი და ზარის შემდეგ დისკუსიაში ჩავერთვე. შევეცდები სრულად აღვადგინო სურათი რომელმაც ყველა ასე თუ ისე გააოცა (ყოველ შემთხვევაში ჩემგან ამას არ ელოდნენ).
- მე ათეისტი ვარ, უბრალოდ ასეთი ვა...
- მე ერთი ვარ, - გავაწყვეტინე ირონიული ღიმილით (ალბათ ხვდებით ვისაც).
- ვინხარ?
- ერთი მეთქი, ყრუ ხარ?
- რას ნიშნავს ერთი.
- შენ ათეისტი ხარ... არაფრის გწამს... მაგრამ არც ეგ არხარ... უბრალოდ შენს თავში ჩაბეჭდილია ის აზრი რომ ათეისტი ხარ და არა ის, რომ ღმერთი არ არსებობს... უბრალოდ ჩამოუყალიბებელი ადამიანი ხარ.
- მირჩევნია ჩამოუყალიბებელი ვიყო, ვიდრე სიცრუეში ვიცხოვრო შენგან განსხვავებით.
- იცი მეცოდები, - ვუთხარი და მივუახლოვდი,- მეცოდები... შენ არაფერი ხარ.
- არა..
- კი, მაშინ არგირჩევნია თავი მოიკლა? როდესაც იცი რომ ცხოვრებაში მეტი ტანჯვა გელის ვიდრე სიხარული... მეტად უბედური იქმები ვიდრე ბედნიერი... თავი მოიკალი ხომიცი, რომ „იქ“ არავი არაფერს მოგთხოვცს... ანდა ადექი მომკალი, მიდი მომკალი... ვერმომკლავ... გეშინია...საკუთარი თავის გეშინია მაგრამ მე არშემეშინდებოდა საკუთარი თავის თუკი მეცოდენებოდა რომ არარაობა ვარ.
- თავს არმოვიკლავ იმტომ რომ მაქვს ამცხოვრებაში ...
- მიზანი, - დავაბოლოვე, - მიზანი რა არის შენი მიზანი? ბიზნესმენი გახდე? თუ არა... არა ადვოკატი გინდა იყო... ეს უბრალოდ თავის მოტყუბებაა... რატომ წვალობ როდესაც იცი რომ შენი ცხოვრება უბრალოდ არაფერს ნიშნავს... არაფერს წარმოადგენ დედამიწაზე... ნოლი ხარ...
- და შემ რატომ თვლი რომ ხარ...
- ერთი, -კვლავ გავაწყვეტინე, - მე ვარ ერთი იმტომ რომ მწამს... მე ვარ ერთი იმიტომ რომ განვსხვავდები შენგან... შენგან განსხვავებით ჩემით არგარდავქმნი საკუთარ ცხოვრებას ამაოების კვამლად... ნოლი ხარ და ნოლი იქნები... არარაობა ხარ და არარაობად დქრჩები.
- მოდი ერთ კითხვას დაგისვამ. შენ ამბობ რომ ისტორიაში ბევრი რამის არგჯერა. რატომ ?
- არმინახავს, არმინახავს– არმჯერა.
- მაშინ გამოდის რომ არც ღმერთის გჯერა.
- მართალი ხარ არ მჯერა... არმინახავს მაგრამ ვგრძნობ მას... მე ღმერთის მწამს... რწმენა და დაჯერება არ უნდა აურიო ერთმანეთში. მე მწამს ღმერთის– იმის რასაც მთელი არსებით ვგრძნობ და მჯერა იმის რაც ვნახე საკუთარი თვალით.
დაიბნა და ძვლივს მკითხა:
- დ... და სად არის შენი ღმერთი?
- ოჰ... ათეისტების გაცვეთილი კითხვა, - ჩავისუნთქე და ღიმილით ვუპასუხე, - ის აქ არის- საფეთქელზე თითი მივიდე, -და აი აქ, - მეორე ხელი გულზე, - ერთს გთხოვ, ძალით ნუ გარდაქმნი შემს თავს ნოლად როცა შეგიძლია რომ იყო ერთი.
კარებში გავედი, ვიცოდი რომ ყველა მე მიყურებდა.
III
იმ შაბათს ეკლესიაში ბევრი ხალხი იყო. მამაო აღსარებას იბარებდა, თვალი მოვკარი გოგონას დაჩოქილი იყო მოძღვრის წინ და თვალებზე ცრემლი ჰქონდა მომდგარი.
ლოცვის დასრულების შემდეგ როდესაც გარეთ გავედი მოვიდა:
- გამარჯობა– მითხრა თამამად.
მე გავუღიმე, თავი შესამჩნევად დავუკარი და გავეცალე. უცებ შორიდან ბუნდოვნად მომესმა:
- მადლობა...

ხურციძე გაბრიელი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.