ნინო დიღმელაშვილი - კედელი

 (ხმები: 4)


კედელი

ხშირად ვხედავ სიზმარს რომ შენ სადღაც კედლის იქით დარჩი, მე კი აქეთ და ეს დიდი ხნის წინ იყო. მას მერე მე სულ მოვდივარ და თან ისევ ერთ ადგილას ვარ, ვიღლები და მიწაზე ვჯდები, ვითომ დიდი ფანტელებით თოვს და მე მიკვირს, იმიტომ რომ თან მზეა და თან თოვს. მეც ვიცინი, ხან ვტირი, მერე ისევ ვიცინი.
უცებ ყველაფერი ქრება და მე კედელთან ვარ, ვერ გხედავ მაგრამ ვგრძნობ რომ იქით ხარ, ვითომ საიდანღაც კიბეც გაჩნდა და მე ზემოთ ამოვდივარ.
კედლზე ვდგევარ და გხედავ, ვიცი რომ შენ ხარ, მაგრამ თითქოს ვეღაც გცნობ, შენც მიყურებ, მე ვყვირი, იმიტომ რომ შენ არ გესმის ჩემი ხმა, მიყურებ და მერე უბრალოდ მიდიხარ, მიდიხარ ნელა, ძალიან ნელა და ასე მგონია ეს გრძელდება საუკუნეები, ასე მგონია უკვე მთელი ცხოვრება გავიდა და შენ ისევ ნელა, ძალიან ნელა მიდიხარ....
და მერე მე ვხვდები...
კედელი არაფერ შუაშია...
შენ უბრალოდ წასვლა გინდოდა....

ავტორი: ნინო დიღმელაშვილი (2015 წელი, იანვარი)



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.