არგანაშვილი გია - Arganashvili Gia

 (ხმები: 0)



მამა (mama)

მახსოვს, მამა სხვის ვენახში გადავიდა და თოკი ახსნა.
ბავშვები ეზოში დავრბოდით, თამაშმა ისე გაგვიტაცა, რომ შიმშილი სულ გადგვავიწყდა.
ტყუილია თითქოს მე მამასთვის მეთქვას, ცოტა მჭადი მომეცი და არ გაგამხელ-მეთქი.
მამას კი მარტო მჭადი ახსოვდა.
მამა ყოველთვის იმეორებდა: - დედა, ხომ ამას არ იზამდა?
მამა!
მამას არაფერი ესმოდა და თოკს ხეზე აბამდა.
მამა! ჩვენ ვენახისკენ გავრბოდით.
ასე გრძელდებოდა წლების მანძილზე.
მამა ჩვენ გავიზარდეთ და უფრო სწრაფად გავრბივართ.
აი, ახლა მგონი გაიგონა, შეჩერდა.
ჩვენც ახლა უფრო ხმამაღლა ვყვირით.
მამა, დაივიწყე რა ეგ შენი მჭადი, დავიტანჯეთ შენი საცოდაობით.
მამას თითქოს რაღაცა გაახსენდა, ჩვენსკენ შემოტრიალდა და გაიღიმა.
შეუძლებელია ორივეს ერთდროულად მოგვჩვენებოდა, ნამდვილად გაიღიმა, თითქოს ვიღაცას ნიშნი მოუგო.
იქნებ გადაიფიქროს და დაასვენოს ჩვენი სინდისი.





ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.