სპარსი პოეტის 10 ცხოვრებისეული რჩევა

პოეტი, მისტიკოსი, თეოლოგი ჯალალ ედ-დინ რუმი სპარსეთში ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა მე-13 საუკუნეში. წამოგიდგეთ მის ათ რჩევას, რომელიც აუცილებლად გამოგადგებათ.

შენ შესაძლებლობებით დაიბადე. შენ დაიბადე რწმენით. შენ ოცნებებითა და იდეალებით მოხვედი ამ ქვეყანაზე. შენ დაიბადე და ფრთები მოგყვა. შენ არ ხარ ძირს ფორთხვისთვის გაჩენილი! ისწავლე ფრთების გამოყენება და იფრინე!


"კაცის სხეულის ნაწილია ქალი, იგი ხდის კაცს მთლიანს” – კახი კავსაძე

"–ბელა! – ვეძახი უნებურად, ძველი ჩვეულებისამებრ… არავინ მეხმაურება. ან როგორ მიპასუხებს მარადისობიდან?! 54 წლისა წავიდა ამ ქვეყნიდან. მაშინ 57 წლის ვიყავი. მას შემდეგ ცალხელა დავდივარ, არა მთლიანი, არამედ – ნახევარი. კაცის სხეულის ნაწილია ქალი, იგი ხდის კაცს მთლიანს – ეს ქალის ფენომენის გაცხადებული საიდუმლოებაა.




ძმობილები - საბავშვო

ახლად გამოჩეკილ ბარტყს რაღაც უჩვეულოდ დიდი ფრთები დაჰყვა, მის და-ძმებზე უფრო დიდი. მთელს მათ გვარტომში, ჭაობის ბინადარ ფრინველთა შორის, შლამისჩიტათა სახელით რომ იყვნენ ცნობილნი, არც ერთს არ ჰქონდა ასეთი დიდი ფრთები. პატარა, მოკლე ფრთები მიჰკროდათ მხრებზე, რაც მხოლოდ იმისთვის იყო საკმარისი, რათა ჭაობში კოლბოხიდან კოლბოხზე ეხტუნავათ. ჰაერში ფრენა არ შეეძლოთ და არც სჭირდებოდათ. ჭაობი საკვების დაულეველი წყარო იყო მათთვის, ამავე დროს საიმედოდ იცავდა ყოველგვარი ჯურის მტაცებელი ცხოველისაგან.

dzmobilebi sabavshvo zgapari bavshvebistvis


მელია - საბავშვო ლექსები

ეს პატარა მელია
წიწილების მტერია,
თავს დაესხა კრუხ-წიწილს,
აადინა მტვერია.


melia es patara melia wiwilebis mteria sabavshvo leqsebi



ღამის რეისი

უჩვეულო დროის მგზავრები

ვერაფრით დავიძინე. ასეც იყო მოსალოდნელი, ჯერ ტელევიზორითა და კომპიუტერით გადავიტვირთე გონება, ამათი წყალობით დავიღლები და მალე მომეყვინთება- მეთქი, თქვენც არ მომიკვდეთ. შესაძლოა მიზეზი ერთი ჭიქა, მაგარი ყავა გახდა, მაგრამ აქამდე არ გამხდარა და ახლა რა მეტაკა?


როცა ვარსკვლავები წკრიალებენ

ზღაპარი - ფანტასტიკა

ჯერ კიდევ შეხვდებით ისეთ ადამიანებს, რომლებსაც სჯერათ, რომ ვარსკვლავები წკრიალებენ. სჯერათ იმის მიუხედავად, ოდესმე საკუთარი ყურით მოუსმენიათ თუ არა. ასეთი ადამიანების რიცხვში ერთი პატარა ბიჭუნაც ერია. ბიჭუნა ვიოლინოზე დაკვრას სწავლობდა, თუმცა სიმართლე რომ ითქვას, საკმაოდ გულგრილად ეკიდებოდა ამ საქმეს. მისი აზრით, ვიოლინოს ხმას ბევრი არაფერი ჰქონდა საერთო ნამდვილ მუსიკასთან, ვარსკვლავების წკრიალთან ხომ სახსენებელიც არ იყო. სავარჯიშოების დაკვრისას მუდამ იმ ციურ, ჰაეროვან მუსიკაზე ოცნებობდა, რომლის შესახებ მხოლოდ ზღაპრებში წაეკითხა.


შეჩერდეს!

ეს მოხდა მრავალი წლის წინ...

უეცრად ზარის ხმა გაისმა, მოხუცი შეცბა, ამ დროს, ღამის პირველ საათზე არავის ელოდა. წამოდგა თავისი საყვარელი სავარძლიდან, წიგნი გვერდზე გადადო და კარს მიუახლოვდა. ზარი შეუჩერებლად რეკდა. ქალმა როგორც კი კარი გააღო მყისიერად ვიღაც კისერზე ჩამოეკიდა და კოცნა დაუწყო...
- ტაია შენ ხარ? ძალიან შემაშინე, რა გჭირს, რა მოხდა?


ყველაზე ლამაზი

როგორ გახდა ბეღურა ყველაზე ლამაზი (ზღაპარი)

თვალებს ძლივს დაუჯერა ბეღურამ, როცა დღისით_მზისით ქალაქის ქუჩაში მოსეირნე ქორბუდა დაინახა. თვითონ ამ დროს პურის ნამცეცებს კენკავდა იმავე ქუჩის კუთხეში, თან ყვავს ეჩხუბებოდა მისი გულისთვის. ის პურის ნატეხი ამდენ ჩხუბად ნამდვილად არ ღირდა. სადმე კიდევ იშოვნიდა ბეღურა ისეთივე ნატეხს, ან ფანჯრის რაფებზე მოძებნიდა პურის ნამცეცებს, მაგრამ ყვავის უსინდისო საქციელმა გააბრაზა. ეს, მან, ბეღურამ იპოვა პურის ნატეხი, ყვავმა კი წართმევა დაუპირა. გამოენთებოდა ყვავი, გაფრინდებოდა ბეღურა. სანამ ყვავი ისევ მიუბრუნდებოდა პურის ნატეხს, ბეღურა უკვე იქ იყო და ასწრებდა სამიოდე ჩანისკარტებას. მერე ისევ თავიდან იწყებოდა ყველაფერი და იყვნენ ასე გაწევ - გამოწევაში.


ცოლ-ქმრობა ოჯახი

მე ვგონებ რომ ესაა სიყვარული და ესაა ოჯახი

"სარეცელთა ჩემთა ზედა ღამე ვეძებ, რომელი შეიყავრა სულმან ჩემმან"

ქებათა ქება

ცოლ-ქმრობა - ლაშა კარანაძე


გამოუცნობი ნივთი

ალბათ სულაც შეუმჩნეველი დარჩებოდა ის უცნაური ნივთი,ძვირფას, ინკრუსტრირებულ მაგიდაზე რომ არ ყოფილიყო წამოსკუპებული.. ადრე ამ მაგიდაზე მალაქიტის ლარნაკი იდო. ახლა იგი თაროზე გადაენაცვლებინათ, ფაიფურის სურის გვერდით. იქ განათება უკეთესი იყო, მაგრამ მალაქიტის ლარნაკი ჩვეულებრივზე უფრო მწვანედ გამოიყურებოდა, ალბათ სიბრაზისგან. თვითონ ინკრუსტრირებული მაგიდაც არ ჩანდა მაინცდა-მაინც კმაყოფილი თავისი ახალი მეზობლით. ტორშერის ჩაციებულ მზერას მრავალმნიშვნელოვანი გამოხედვით უპასუხა.


უცხო ხილი

ძმის ნაჩუქარი ხამლები ხურჯინში ჩავაწყვე, არ მინდა გამიცვდეს ამხელა გზაზე. შენსკენ ფეხშიშველა მოვეშურები და ამისთვის ნუ დამძრახავ, დედოფალო. როცა მოვატან შენს კარიბჭეს, მაშინ კი ჩავიცმევ ფეხზე. მანდ ხომ უამრავი ხალხი იქნება, დიდებულებიც იქნებიან ბევრნი, ოქროქსოვილით და დიბა-ატლასით შემოსილები. შემრცხვება მათი, უფრო მეტად კი შენი. აკი ამბობს ჩემი რძალი, ფეხშიშველა სიარული სირცხვილიაო, ამიტომაც ხალხში არ მაძლევს უხამლებოდ სიარულის უფლებას. ხალხისა რცხვენია, არა სთქვან, მული ფეხშიშველა დაუდისო, თორემ ჩემი რა დარდი აქვს.


ლანდები

ვირტუალურ სამყაროში მოხვედრილი პიროვნება . . .

დღეს კიდევ ერთი ლანდი შემომხვდა. უხმოდ ჩამიარა გვერდი და ქუჩის კუთხეს მიეფარა. ძლივს შევიკავე თავი, რომ არ შევხმიანებოდი, ან ხელის ხლება არ მეცადა. უკვე კარგად ვიცი, ასეთი ცდა სრულიად ამაოა. ლანდს ხელს ვერ ახლებ, ვერც დაელაპარაკები. შენი არაფერი ესმის. გარეგნობით კი როგორ ჰგავს ნამდვილ ადამიანს.