ცეცხლის ღვთაება

წარმართის სისხლი ბორგავს ჩემს ძარღვებში
შენს სამსხვერპლოზე დანთებული
ცეცხლის ალივით ცხელი და ავი.
გუგუნებს ცეცხლი
და მროკავ ალებს


cecxlis gvtaeba warmartis sisxli borgavs chems dzargvebshi


მერაბ სალუქვაძე - ნაღვლიანი წლები


როგორ უცებ გალეულა სიჭაბუკის წლები,
ვხედავ როგორ ჩამოშლილა გზად ხატულა მთები,
ცოდვა – მადლი იწონება აღარ მოსჩანს გზები,
ღმერთო ჩემო ეს რა ხდება ნუთუ ჩვენი ბედი..


merab saluqvadze salukvadze nagvliani wlebi rogor uceb galeula sichabukis wlebi


ნანა სელეპანოვა - ჩემო თაფლისფერ თოლებავ

ჩემო თაფლისფერ თოლებავ,
შემოფეთებავ მზისაო,
სულს ჩარჩენილო ოცნებავ,
გამთენებელო დღისაო.


ნანა სელეპანოვა - რახანია ასე ხდება

რახანია ასე ხდება,
თოვლი ჩემთან არა დნება,
გაზაფხული იყინება
ბროწეულის ტოტებზე..


ნანა სელეპანოვა - ფიქრები

მე ვგრძნობ, რომ შენთან უკვე ღამეა,
მე ვგრძნობ, თუ როგორ ვეღარ იძინებ,
ცაზე უმზეოდ სავსე მთვარეა
და მეც ვაგზავნი შენსკენ ღიმილებს.


ქეთი ალასანია - ვერც კი წარმოიდგენთ როგორ მაძლიერებს

ვერც კი წარმოიდგენთ როგორ მაძლიერებს
თქვენი სიყვარული და თბილი სიტყვები,
მინდა მოვიხარო ქედი თქვენს წინაშე,
ყოველთვის თქვენით და თქვენთვის ვიქნები,


qeti alasania keti verc ki warmoidgent rogor madzlierebs


ნანა სელეპანოვა - ოჰ ისევ შევცდი

ოჰ, ისევ შევცდი,
ისევ ქარის
წისქვილებს ვებრძვი,
ისევ სამსალას
მომაკვდინებელ
შხამით ვივსები,


ნანა სელეპანოვა - ჩემში შენით

ხშირად, განა ხანდახან,
გული მაქვს და არცა მაქვს,
შენც ხომ იცი,ძვირფასო,
ჩემგან რა გესწავლება,
გულმა, თუ აიწყვიტა
საგულედან გადავა.


ნანა სელეპანოვა - დაგღალე ალბათ

დაგღალე ალბათ, ჩემი მზერით,
ჩემი ალერსით,
მეც დავიღალე, გიმზერ ახლა,
ისევ შორიდან,
რამდენი სევდა ახსოვს ჩემგან
ღამეს გატეხილს,
არც მაძინებ და არც სიზმრებში,
რომ არ მოდიხარ.


ნანა სელეპანოვა - მამლის წელი



მ ას სჯერა, სჯერა სასწაულის ციურ ოცნებით,
ა ხალ წლის ღამეს მარტოსული მარტო არ ხვდება,
მ იამიტ რწმენას ხაზს გაუსვამს ცივი გონებით,
ლ ილისფერ ფანტელს გაატანს და გაიფანტება.


მერაბ სალუქვაძე - შენ ამქვეყნად

შენ ამქვეყნად ბრწყინვალება გერქვას,
ხის ტოტიდან დავარდნილი ნამი,
სიყვარულის უკვდავების მზე ხარ,
არსებული უზღვავების ცვარი..


merab saluqvadze salukvadze shen amqveynad


მერაბ სალუქვაძე - ბავშვობა

მაინც სხვა იყო
ცა – ბავშვური,
ყოველდღიური,
და სად გაფრინდა?
ვინ მეტყვის განა,
რამდენი წვიმა
რამდენი ქარი
გადამივლია
თავქუდმოგლეჯილი,


merab saluqvadze bavshvoba