მერაბ სალუქვაძე - ისევ დავბრუნდები

სად არადა სადღაც იყო,
სხვენზე თვლემდა სანთელი,
ცა ღრუბლებში გამქრალიყო,
ბნელს ეტრფობდა ნათელი..


merab saluqvadze salukvadze sad arada sadgac iyo sxvenze tvlemda santeli


ივლიტა გოლეთიანი -- მზე ჩავა მალე!

ცა ,როგორც ნაჭდევს ლოყაზე ნარჩენს
შეჰყურებს მთვარეს და სუნთქვა უჭირს,
ვიღაცამ ხელი თუ ჩაყო სულში
და ამომხაპა ტანიდან მუჭით!..


ოცნება ოცნებაზე

თბილისის გზებზე ვჯოყიალობ მხრებზე მედება მტვერი
კვლავ დავრჩენილვარ მეღვინესგან ცარიელ ჭიქის ამარა,
ოქროს უბანში ფაეტონზე სტირის არღანი ძველი'
მეც ლექსის ლოთი მზისპირტანზე ჩრდილმა უბეში ჩამმალა


















ვზივარ და ვფურცლავ ფურცელს დილამნდე
როდის წამიღებს მტკვრისკენ ნიავი, კაცმა არ იცის
მე განკურნება ჩემი გონების ლექსებს მივანდე
და ჩემი ლექსიც მე საცოდავს ჩუმად დამცინის

სანამ ამისხავს უგლელ ფრთებზე შავი ყორანი
და უყა ძვლებით დავაპურებ მიწისქვეშ ჭიას,
სანამ მომიგდეს საფლავისპირ სანთლის ქოთანი
და ჩემს ნასაფლარს თავს იყოჩებს მტირალა ია.

მინდა ვიხილო ადიდებული რკონი არხოტთან
დიდრონ ქედებთან მწვანე ჯეჯილზე ნიავის სტვენა,
ნაპირს მიმდგარი დედის ფეხებში ნუკრი წყაროსთან
და ლურჯი ციდან თეთრი გრუბლების მიწაზე ცვენა

შავი ჯაფარას უყადუქიდან საქართველომდე ფრენა
დანგრეულ ბოსელს მიჭედილი ჯანგლურსმნით ნალი
მინდა მოხუცთა საუბრების ჩუმად მოსმენა,
და ვიხილო გლეხის შეკაზმული ურემზე ხარი

და გამახსენდეს დეკემბერში თოვლი რომ ედო ეზოს
რომ ბარბაცებდა ღობეყორე ლამაზი თეთრი ფერით,
კვლავ გამახსენდეს ღრმაბავშვობა და ჩემი ლაღი ბებოს
სამოსზე გილის დაკერება მოხიცი მჭკნარი ხელით

ადრე თუ გვიან მეც დავიღლები ფუჟი იცნებით
და გავაკეთებ ჩემს ლექსებისგან ფურცლების გუნდებს,
ადრე თუ გვიან დიდი პატარა ყველა მოვკვდებით
ადრე თუ გვიან თავის ცხოვრების უქმედ შესწავლა, კაცს ისევ საფლავში უწვს.


ნანა სელეპანოვა - მე ვინ ვარ

მე, პაწაწინას,
ქართულ მიწაზე
მიდგას კარავი,
ქართულმა სიომ
გამიტაცა,
როგორც ფარვანა,


ნანა სელეპანოვა - წავედი,მშვიდობით

მოვედი...და მაინც გააბუტე,
ეს გული უშენობით
ნაწვალები,
მოდი, დღეს ისე ჩამეხუტე,
ზეციდან ცვიოდნენ
ვარსკვლავები.


ქეთი ალასანია - ძველ ნანგრევებზე ნუ ეცდები სახლი ააგო

ძველ ნანგრევებზე ნუ ეცდები სახლი ააგო,
ნუ დაიჯერებ, რომ წარსული მომავალს დათმობს,
გულის ტკივილი სიხარულზე უფრო ბრძენია,
მაშინ, როდესაც მოლოდინი არაფერს ამბობს,


qeti alasania dzvel nangrevebzez nu ecdebi saxli aago


ქეთი ალასანია - ხმაური ვერასდროს გახდება მუსიკა

ხმაური ვერასდროს გახდება მუსიკა,
ყალბ ნოტებს, შედევრი, ვერაფრით დაიტევს,
არაფრის მთქმელია სიტყვათა ქაოსი,
თუ სულის სიღრმიდან სათავეს არ იღებს,


qeti alasania xmauri verasdros gaxdeba musika


ქეთი ალასანია - თურმე რამდენ ქალს ატკინეთ სული

თურმე რამდენ ქალს ატკინეთ სული,
რამდენის თვალზე ცრემლი არ შრება,
თურმე რამდენის ღიმილის უკან,
გახლეჩილ გულში სიცოცხლე კვდება,


qeti alasania turme ramden qals atkinet suli poezia


ქეთი ალასანია - უცნაურია კაცის ბუნება

უცნაურია კაცის ბუნება,
თვითონ არ იცის რას ეძებს ქალში,
მონადირედ თვლის თავს, მაგრამ ყველგან
ქალი ნადირობს მგლების ხროვაში,


qeti alasania ucnauria kacis buneba literatura leqsebi poezia


ცეცხლის ღვთაება

წარმართის სისხლი ბორგავს ჩემს ძარღვებში
შენს სამსხვერპლოზე დანთებული
ცეცხლის ალივით ცხელი და ავი.
გუგუნებს ცეცხლი
და მროკავ ალებს


cecxlis gvtaeba warmartis sisxli borgavs chems dzargvebshi


მერაბ სალუქვაძე - ნაღვლიანი წლები


როგორ უცებ გალეულა სიჭაბუკის წლები,
ვხედავ როგორ ჩამოშლილა გზად ხატულა მთები,
ცოდვა – მადლი იწონება აღარ მოსჩანს გზები,
ღმერთო ჩემო ეს რა ხდება ნუთუ ჩვენი ბედი..


merab saluqvadze salukvadze nagvliani wlebi rogor uceb galeula sichabukis wlebi


ნანა სელეპანოვა - ჩემო თაფლისფერ თოლებავ

ჩემო თაფლისფერ თოლებავ,
შემოფეთებავ მზისაო,
სულს ჩარჩენილო ოცნებავ,
გამთენებელო დღისაო.