მერაბ სალუქვაძე – სიბერე –

– სიბერე –

სიბერის ცეცხლში
ვიწვით "მე და შენ"


მერაბ სალუქვაძე – მოლოდინი

– მოლოდინი –

დღესაც ღრუბლებში გხედავ,
შენი ლოდინით ვცოცხლობ!
ვიდრე კარს გავუღებ მზეს,
მე შენს მონატრებას ვჩემობ..


მერაბ სალუქვაძე უსათაურო


ისევ თმენაა ჩემი ქონება,
საკუთარ თვალთან ცრემლის ნამქერი,


მერაბ სალუქვაძე – ის წლები

– ის წლები

მივიწყებულს და შენგან მშფოთვარეს
ჩვენი შეხვედრა ვერაფრით აცდა,
ვდგავარ და ვილტვი
ისევ შენამდე,
ნუთუ ეს გზები
სიშორით ჩაქრა ..


მერაბ სალუქვაძე – სულით პოეტი

– სულით პოეტი

ო, რა საოცრად
რა სევდიანად
რეკავს ზარები,
ერთი მწერალი
სულით პოეტი
კვდება უსიტყვოდ,
რა საცოდავად,
როგორი გულით
მღერის ასული,
ქარის ჰანგები,
ქალის სიჩუმე
ჩემი მაცდური..


მერაბ სალუქვაძე – ბავშობა

– ბავშვობა

დაღლილი ღამით შევსცქერი მთვარეს,
ვიხრჩოლებ კვამლით გამჭვარტლულ ფილტვებს,
ვზივარ და ვფიქრობ, ყოველი კუთხე,
მოგონებებით ყოფილა მწუთხე..


მერაბ სალუქვაძე – ნანა ბერიაშვილის ხსოვნას –


– ნანა ბერიაშვილის ხსოვნას –
ექსპრომტი

არ გამიშვა, – დედი მომეფერე,
ჩაიხუტე შენი ანცი შვილი,
რომ იცოდე ახლა როგორ მცივა,
ჩემს ოცნებებს მოსწყდა ტოტი ცვივა..


მერაბ სალუქვაძე – ვარდობის თვე –

– ვარდობის თვე –

მე დავიბადე "ვარდობის თვეში"
და იმ საღამოს წვიმდა და წვიმდა,
დღეს ჩემი ბავშვობა ჩამჯდარა ეტლში!
გზას გადაღლილი მიყვება მიღმა.


მერაბ სალუქვაძე – ის ერთადერთი ქალი –

- ის ერთადერთი ქალი -

მე ვუთევ ღამეს ფიქრებს,
წყვდიადი თითქოს ქრება,
ან იბადება ისევ
განთიადების წყება..


მერაბ სალუქვაძე – ერთი დრო

– ერთი დრო –

ერთმანეთისგან მიტოვებული,
დღეს ასე ვიწვით,


მერაბ სალუქვაძე – ნატვრა

– ნატვრა –

ნეტავ გათოვდეს
ათოვდეს
ამ ჩემს სამყაროს შავ სამოსელში..
არ იყოს ფიქრი,
არ იყოს დარდი
თმებშევერცხლილ თეთრ ჭაღარასთან..
მინდა ვილტვოდე, მოვრბოდე მუდამ
და შენთან შეხვედრის
ბედნიერ წუთებს ვითვლიდე..


მერაბ სალუქვაძე – ის ქალი –

– ის ქალი –

მზემ სხივი ნაპირთან უეცრად დაღვარა,
აენთო ხვალინდელ სანთლების კელაპტრად,
სად არის ის ქალი რომელსაც დავეძებ!
სად არის ის ქუჩა სადღაც რომ გამქრალა..