პოეზია » გვერდი 3 » Literatura.Mcvane.Ge



მერაბ სალუქვაძე – იმედგაცრუება –

– იმედგაცრუება –

ვაი, რა ძლიერ მაკლიხარ,

სწორედ რომ ახლა მჭირდები,


მერაბ სალუქვაძე – ბნელ ღამეს –

– ბნელ ღამეს –

შენ სდუმხარ
მე აღარ გეხები,
შენს გვერდით
ახლოს ვარ
ვერ ხვდები..


მერაბ სალუქვაძე უსათაურო

როცა ფიქრებით სუფთაა გული,
სულში ყოველთვის ირხევა სიმი,


მერაბ სალუქვაძე უსათაურო

არც დაბადება იყო ადვილი,
არც სტუმრად მოსვლა



მერაბ სალუქვაძე – წლები –

– წლები –

რაც უფრო ადრე, ვიდოდა წლები,
მას სიყვარული ერქვა სახელად,


მერაბ სალუქვაძე – რისთვის რატომ ღმერთო –

– რისთვის რატომ ღმერთო –

შენ ამივსე მოთმინების ფიალა,
ჩამირაზე ჯაჭვით მძიმე კარები,
მომიკალი გულში ყველა იარა,
რატომ, რისთვის, რას მერჩოდი ღმერთო!



მერაბ სალუქვაძე – ჩვენს შორის –

– ჩვენს შორის –
ჩვენ შორის კარგო ვიწრო ხიდია,
მთელი ცხოვრება ჩვენ რომ ვაშენეთ,
მე და შენს შორის, – ის მანძილია,
როგორც მიწადა მღვრიე მდინარე..




მერაბ სალუქვაძე – მე მიყვარს როცა –

მე მიყვარს როცა,
არ ველოდები
დაუკითხავად
ის მოდის ჩემთან,
მე მიყვარს როცა,
გამოიდარებს
ატმის რტოებს
ქარი ურცხვად ეალერსება..


მერაბ სალუქვაძე – ქალი –

– ქალი –

თავანკარა წყაროს წყალია ქალი,
გაუცინეებ?
გალაღებს და შეგშლის,
მოატყუებ?
თავს ჩაქინდრავს წამით
შეიყვარეებ?
ნატიფია ღმერთის..


მერაბ სალუქვაძე – მამას –

– მამას –

ცისკენ ეძახდა სული საბრალოს,
ხვალინდელ ფიქრებს ცრემლით ავსებდა,
და ჩემს წარმოთქმულ პირველ ხმოვანებს
იმეორებდა ვაზის ბწკარებთან...
მერე გათენდა დღე არნახული


მერაბ სალუქვაძე – შენი მესაიდუმლე –

– შენი მესაიდუმლე –

მე შენი მესაიდუმლე დაგვიანებით ისევ მოვედი,
თვალები სულ სხვა სინამდვილეს გადაეყარა,
ჩაყვითლებულა, შემოდგომის ფრთებით დიდი ედემი,
მკვდარი ჩიტები ფოთლებივით ურცხვად ათოვს ამ ჩემს ქვეყანას..


მერაბ სალუქვაძე – შეხვედრა გაზაფხულთან –

– შეხვედრა გაზაფხულთან –

მიყვარს გაზაფხული!
ფერების გამა, თვალის შევლება,
ჩემი აუხდენელი სურვილების
მოულოდნელად ახდენა!
ბავშვური სიცელქე
ცეკვა – თამაში..