მერაბ სალუქვაძე – წვიმა –

– წვიმა –

გულს აწვიმს
დღეს საოცარია წვიმა,
მე შევიგრძენი
მისი ვედრება..


მერაბ სალუქვაძე – ფიქრებთან –

– ფიქრებთან –

გეალერსებით
გეალერსებით,
გაიხმაურეს ცივმა ქარებმა..
დანამულია სისხლით
ჩემი თეთრი პერანგი,
მე მხოლოდ,
ჩემი მარტოობა მეალერსება..


მერაბ სალუქვაძე – მარტოობა –

– მარტოობა –

თურმე რა ძნელი ყოფილა,

ფიქრებთან მარტოდ დარჩენა,


მერაბ სალუქვაძე – თოვდა და თოვდა –

– თოვდა და თოვდა –

იმ ღამით ისევ,
თოვდა და თოვდა,
გადაათეთრა ეს არემარე,
შეშის ღუმელთან
ახალ წლის ღამეს,
ვიხმობდი დედის!
საფლავს მძინარეს.


მერაბ სალუქვაძე – შეხვედრა ალიონს –

–შეხვედრა ალიონს –

დუმილით მთრთოლვარე შავ – თეთრი კლავიში,
ოთახში სიბნელე ნაცნობი საგნები,
კუთხეში დაღლილი შეხვედრა სევდასთან,
ფიქრები, ფიქრები, შეხვედრა ალიონს..


მერაბ სალუქვაძე უსათაურო

როცა სიცოცხლეს ღიმილით ივსებ,
შენს გულს პატარა ტკივილი ახლავს,


მერაბ სალუქვაძე – დედაშვილობა –

– დედაშვილობა –

დედის ნათქვამი ერთია,
შვილის აღქმული პირობა,


მერაბ სალუქვაძე – მივდივარ, რადგან არავის უთხოვია დარჩი -

- მივდივარ, რადგან არავის უთხოვია დარჩი -

წამოდი წამო, ერთად წავიდეთ,
გადავიაროთ ცხრა "მთა და ზეცა",


მერაბ სალუქვაძე უსათაურო

მე ჩემს სურვილებს ბორკილს ვადებდი
და დღეს ვარქმევდი ლოდინს სახელად,
დიდხანს მტანჯავდნენ წელიწადები,
დიდხანს მიჭირდა თვალის გახელა...


მერაბ სალუქვაძე – ნოემბრის ბოლოს –

– ნოემბრის ბოლოს –

ნოემბრის ბოლოს შებინდებისას,
აენთო ცაზე თეთრი ვარსკვლავი
და მთვარის შუქზე შემოდგომისას,
წამერთვა სავსე ყველა იმედი .


მერაბ სალუქვაძე – სიბერე –

– სიბერე –

სიბერის ცეცხლში
ვიწვით "მე და შენ"


მერაბ სალუქვაძე – მოლოდინი

– მოლოდინი –

დღესაც ღრუბლებში გხედავ,
შენი ლოდინით ვცოცხლობ!
ვიდრე კარს გავუღებ მზეს,
მე შენს მონატრებას ვჩემობ..