გალაკტიონ ტაბიძე - ჩემი გულია დღეს ეს შავი ზღვა

ჩემი გულია დღეს ეს შავი ზღვა,
თავმიდებული აჭარის კალთებს.
რაც დატეხილა ჩემს თავზე რისხვა,
თქვენს მშვიდობიანს ასცდეს ხომალდებს.

galaktion tabidze chemi gulia dges es shavi zgva


გალაკტიონ ტაბიძე - ჩემო მენავე

ჩემო მენავე, შენი ფიქრი
და შენი ზრუნვა
გაუზიარე შენს მეგობარს:
მშფოთვარე ზღვასა.


გალაკტიონ ტაბიძე - ჩვენი მნათობი ცეცხლისფერია

ცეცხლივით ჩვენი ტრიალებს ხანა,
ჩვენი მნათობიც ცეცხლისფერია;
მან ბევრი რული და მშვიდი ნანა
ქარიშხლის ხმებით მოიგერია.

galaktion tabidze chveni mnatobi cecxlisferia


გალაკტიონ ტაბიძე - ჩვენ, პოეტები საქართველოსი

გულში იმავე გრძნობით ბრუნდება
და მოლოდინი დარეკავს ჩუმი,
რომ არაერთხელ აგუგუნდება
დედამიწაზე კიდევ სამუმი.

galaktion tabidze chven poetebi saqartvelosi


გალაკტიონ ტაბიძე - ჩემს ირგვლივ

აჰა, ჩემს ირგვლივ ყველაფერმა იცვალა ფერი.
ვარდ-ყვავილებით მოიქარგა წყაროს ნაპირი.
მზისა სხივებით აფერადდა ცისა ეთერი,
ჭალაზე მწყემსის აღუღუნდა მწუხარე სტვირი..

galaktion tabidze chems irgvliv


გალაკტიონ ტაბიძე - ჩვენში და მათთან

რას, რას იპოვი აქ, საზღვარგარეთ,
რომ ის ჩასთვალო მზედ ანდა მთვარედ?
არ ღირს მსოფლიოს მთელი სიმდიდრე
ერთ გაქროლება სამშობლო მხარედ.

galaktion tabidze chvenshi da mattan


გალაკტიონ ტაბიძე - ჩუმი შრიალით ხის ფოთლები მეგებებიან

ჩუმი შრიალით ხის ფოთლები მეგებებიან,
უსიზმრო ძილში ღრმად გართულან ალვის ხეები,
მტრედისფერ ცაზე მიბნედილნი ვარსკვლავნი თრთიან,
განსასვენებლად მთებს დართხმიან ცის კიდეები.

galaktion tabidze chumi shrialit xis fotlebi megebebian


გალაკტიონ ტაბიძე - ჩაკეტა კარი

ჩაკეტა კარი!.. სიცივე იგი
ვერ შემოანგრევს რკინეულ რაზას,
როცა გათავდა დიდი მიტინგი,
ის დაუბრუნდა ვარდებს და ვაზას.
galaktion tabidze chaketa kari


გიორგი არაბული - უსიტყვოდ მტოვებ


უსიტყვოდ მტოვებ,
... უსიტყვოდ მტოვებ ბედის ამარა,
მე უშენობა რომ არ შემეძლო,
შენ სწორედ ამან გაგათამამა.

usityvod mtoveb giorgi arabuli


დავით მჭედლიშვილი - მე შენ მიყვარდი როგორც არასდროს

მე შენ მიყვარდი როგორც არასდროს
შენ მუდამ გერქვა ჩემი ოცნება
როგორც ყვავილებს სიცხე გაახმოს
ისე გამადნო მე უშენობამ

davit mchedlishvili me shen miyvardi rogorc arasdros


ბესო ზანგური - როდემდე უნდა ვუყურო ზეცას

როდემდე უნდა ვუყურო ზეცას
რამდენი ფიქრი გავანდო მთვარეს
მახსოვს ცრემლები მოაწვა თვალებს
და მერე გზებად ჩამოყვა სახეს.

beso zanguri rodemde unda vuyuro zecas poezia


მოგზაური

გაჩნდა ნება უფლის ჩენზედ და დავწერე ეს ამბავი,
დავწერე რა პოემაა, და მკრთალ შუქის კრთის ლამპარი.

იყო, იყო და ასეა, რა იქნებოდა მეტი რა,
უფალზე დიდი - დიადი მე არასოდეს მეხილა.

mogzauri poezia literatura leqsebi