ჩემი მსაჯული არის ზე ღმერთი

მე აღსარებას არ ვამბობ მღვდელთან,
ჩემი ღმერთია ჩემი განმსჯელი,
როცა პირისპირ წარვსდგები ღმერთთან,
მისთვის მექნება ჩემი სათქმელი.

chemi msajuli aris ze gmerti ekas leqsebi


გალაკტიონ ტაბიძე - ქალი და ხელოვნება

ხავერდოვან მინდვრის ბალახს მობიბინე არხევს ქარი,
თითქო ალერსს ევედრება და ჩურჩული ისმის წყნარი.
მაგრამ მალე დაღლილ ყვავილს გაშორდება ცელქი ქარი,
galaktion tabidze qali da xelovneba poezia


გალაკტიონ ტაბიძე - ქალაქისაკენ

წავალ - იფიქრა, და ამ ფიქრთან გრიგალმა უმალ
სიცოცხლის ახლო გაიარა წყნარად, იდუმალ.
ის გამოვიდა ძლიერ ადრე, ვით სიყვარული -
მთვარიან ტყეზე მიდიოდა გზა დაცვარული.

galaktion tabidze qalaqisaken poezia


გალაკტიონ ტაბიძე - ქალაქი წყალქვეშ

ღელვის დროს გემზე “ტეოდორ ნეტტე”
ანძები დატყდნენ, როგორც მშვილდები,
ფიქრებს მორევში რაც უნდა კეტდე,
ერთს მათგანს მაინც ვერ მოსცილდები.
galaktion tabidze qalaqi wyalqvesh poezia


გალაკტიონ ტაბიძე - ქალავ

გულო, ოცნებას მალავ!
ცაო, ლურჯდება ზოლი!
ვაჟი: - დაიცა, ქალავ!
ქალი: - დაგიბრმა თოლი!

galaktion tabidze qalaqv gulo ocnebas malav


გალაკტიონ ტაბიძე - ურიცხვ დროშების მოსიმღერენი

ცხრაას ჩვიდმეტი! ჭიხვინებდა შენი მერანი,
ბარიკადების მღელვარება გებარა ოდეს.
ურიცხვ დროშების მიდიოდნენ მოსიმღერენი.
ბევრი მათგანი აღარ მოვა აქ არასოდეს!
galaktion tabidze uricxv droshebis mosimgereni


გალაკტიონ ტაბიძე - უდაბნო

სიყმაწვილეში მე ვჭკნებოდი, როგორც ფოთოლი,
ობოლი ვიყავ მე მაშინაც, სულით ობოლი.
ჟამი მიჰქროდა ახალი დღით განრინებული,
galaktion tabidze udabno poezia literatura


გალაკტიონ ტაბიძე - უბინაო დედა

როს შეგხედე, გულს მოედო სევდა,
რაღაც მწარე, თვალს ბურუსი ხვევდა.
იმ ყოფაში არ მენახე, ნეტა,
ბავშვის დედა, უბინაო დედა!
galaktion tabidze ubinao deda poezia


გალაკტიონ ტაბიძე - უნაზესი ხელნაწერი

როცა დიდი ხნით დახურული გავხსენი ყუთი, -
ძველ ბარათებში აღარ იყო სიახლე ძველი,
მხოლოდ ზაფხულის სურნელება ვიგრძენ სათუთი
და შემოდგომის სიახლოვე ბურუსდამსხმელი.
galaktion tabidze unazesi xelnaweri poezia


გალაკტიონ ტაბიძე - უსიყვარულოდ

უსიყვარულოდ
მზე არ სუფევს ცის კამარაზე,
სიო არ დაჰქრის, ტყე არ კრთება
სასიხარულოდ....

galaktion tabidze usiyvarulod poezia literatura


გალაკტიონ ტაბიძე - ტყემ წამიყვანა!

წამიყვანა ტყის ჯურღმულმა, ტყის სიმწვანემ წამიყვანა,
გადმიშალა ხის რტოთა და ბალახების მწვანე ყანა...
დაუბერა ნელმა სიომ, ვარდს მოჰპარა ცის მანანა,
galaktion tabidze tyem wamiyvana poezia


გალაკტიონ ტაბიძე - ტუია

მწვერვალთან, სადაც ჰყვავის ტუია,
დგახარ ცისფერი.
საღამოვდება და სიყრუეა
მოპირისპირე.
galaktion tabidze tuia qartuli poezia literatura