ზვიად კეჭეყმაძე - არ გინდა?

არ გინდა?
ყოველ გაღვიძებაზე...
ერთად ვხვდებოდეთ მზეს და ალიონს...
და მზის საოცარ გაღიმებაზე,
რომ დაგეწაფო...
ისე დაგლიო...

ar ginda zviad kechaymadze poezia


გალაკტიონ ტაბიძე - შრიალებს ჩალა

შემოდგომაა... შრიალებს ჩალა,
აჩალეს ჩალა, ზიდავენ შეშას,
როგორ აფიქრებს სამშობლო ჭალა
ჭაობის ვარდებს, დასილულ ნეშოს.

galaktion tabidze shrialebs chala poezia leqsebi literatura


გალაკტიონ ტაბიძე - შორი სიახლოვე

სადღაც მინახავს ქალის სახე კარგი და წრფელი,
არ მშორდება ის, დღეა ბადრი თუ ღამე ბნელი.
ალერსის სიტყვებს ჩამჩურჩულებს ახლო მდგომელი,
მაგრამ მარადის დაფარული, მიუწვდომელი.

galaktion tabidze shori siaxlove poezia leqsebi


გალაკტიონ ტაბიძე - შორი ალპების წყაროზე წმინდა, სამხრეთის მზეზე უდიადესი

სთქვი: რისთვის გერქვას ადამიანი
და მომავალის გეძახდეს ვალი,
თუ დაიკარგაis შენი გულიდან
ნების ნაკადი თავისუფალი?
galaktion tabidze shori alpebis wyaroze wminda samxrretis mzeze udiadesi


გალაკტიონ ტაბიძე - შოთა რუსთაველი შავი ზღვის პირად

ნაპირს, რასაც საოცარი სილაჟვარდით ავსებს წყალი,
სადაც დაფნის ტყეებია და მზიური ფორთოხალი,
ნაპირს, რის მსგავსს ზღვათ მავალი ვერსად ნახავს კაცის თვალი,
გადმოვიდა მოყმე ვინმე, ამაყი და სახემკრთალი.

galaktion tabidze shota rustavdeli shavi zgvis pirad


გალაკტიონ ტაბიძე - შიშველი

სიმაღლე ლაჟვარდთა,
ვარსკვლავთა სიმაღლე,
სიმაღლე ზამბახის!
ყელი გაქვთ გედივით მაღალი და სწორი!

galaktion tabidze shishveli poezia leqsebi


გალაკტიონ ტაბიძე - შინდისის ჭადრებს

ორო ჭადარო, წყვილო ჭადარო,
შემოხვეულნო შუქთა ბადრებით, -
ო, მე არ ვიცი, რას შეგადაროთ,
ან უცხოეთში რად მენატრებით?
galaktion tabidze shindisis chadrebs poezia literatura


გალაკტიონ ტაბიძე - შეხედე

შეხედე, როგორ არის ჩასკვნილი
ამ მთების ჩრდილი და ჩაის ჭალა.
ჩამავალ მზეთა უკანასკნელი
და სისხლიანი გზა ჩაიშალა.

galaktion tabidze shexede poezia literatura


ვინ ვიყავი ... ?

ვინც ვიყავი,
აღარა ვარ,
დარდმა გამაჭაღარავა,
გორის ციხე დაუფარავთ ნისლებს...


ეს დღეც დამთავრდა. დამთავრდა. მიდის...

ეს დღეც დამთავრდა. დამთავრდა. მიდის...
და როგორც ჭურჭლის ფსკერზე ნალექი,
(შენი ხელივით თბილი და მშვიდი),
ჩემს სულში წვება მზის ანარეკლი.


შენ მაღალი ხარ - ოთარ ჭილაძე

შენ მაღალი ხარ და ჩემი ხმები
იკარგებიან სადღაც ჩვენს შორის...
მე მათ ნამტვრევებს ვპოულობ მერე
მზეში, წვიმაში, თოვლში ან ქარში.


შოთა ნიშნიანიძე - არაფერია ... მაგრამ უბრალოდ

არაფერია...მაგრამ უბრალოდ
გულმა ტკივილით მოიღო რეჩხი:
ძველი ბილიკი ანწლს დაუფარავს,
სულ სხვა ბილიკით შედიან ტყეში.

shota nishnianidze araferia magram ubralod poezia