თამუნა ნიქაბაძე - თუკი ავირჩევ სამოთხის სახეს

თუკი ავირჩევ სამოთხის სახეს
ავირჩევ შენს გულს სიკეთით სავსეს
მოვუვლი წალკოტს, ედემის ბაღებს
უთუოდ გიმღერ გულიდან ქალღმერთს

tuki avirchev samotxis saxes tamuna niqabadze


ირაკლი გაფრინდაშვილი - როცა სიტყვებს უბრუნდებათ ძალა

როცა სიტყვებს უბრუნდებათ ძალა,
როცა თვალებს აცეცებ და მალავ,
როცა გული ხელის გულებს ათბობს ,
მაშინ უკვე სიყვარული გათოვს.
irakli gafrindashvili roca sityvebs ubrundebat dzala


ირაკლი გაფრინდაშვილი - მე, შენგან მინდა რომ მყავდეს გოგო

მე, შენგან მინდა რომ მყავდეს გოგო,
დიდი თვალებით და კულულებით.
მისი ხელი რომ მიჭერდეს თითზე ,
კოცნით უამო მუხლზე „ფუები“.
irakli gafrindashvili me shengan minda rom myavdes gogo


ირაკლი გაფრინდაშვილი - მე მიყვარს ცოლი

მე მიყვარს ცოლი -
...რომელიც არ მყავს ,
შვილიც -
...ნაწვიმარს გარეთ რომ გამყავს .
irakli gafrindashvili me miyvars coli romemlic ar myavs


იოსებ ნონეშვილი - შენ საქართველოს დედოფლობა დაგშვენდებოდა

შენ საქართველოს დედოფლობა დაგშვენდებოდა…
დაგშვენდებოდა და რარიგად დაგშვენდებოდა,
შენს ერთ სიტყვაზე ქალაქები აშენდებოდა
და დაიწყებდა უდაბნოში შრიალს წალკოტი.
ioseb noneshvili shen saqartvelos dedofloba dagshvendeboda


გრიგოლ აბაშიძე - ამ სოფლის წესი...


ამ სოფლის წესი ეს იყო, ალბათ,
ვინც ამაშენა, მანვე დამშალა!
მიტომ მასმევდა წვეთ-წვეთად შარბათს
რომ ბოლოს მესვა მხოლოდ სამსალა.

grigol abashidze am soflis wesi leqsebi poezia


გრიგოლ აბაშიძე - შხამით სავსე თასი

რაღა ვიღონო ბედო მსახვრალო,
ამდენ უბედუს ცრემლსაც ვერ მოვწმენდ
რატომ დამტოვე, ღმერთო მაღალო,
ქართველთა მოდგმის დაქცევის მოწმედ!

grigol abashidze shxamit savse tasi leqsebi poezia


გრიგოლ აბაშიძე - ღმერთმა შემინდოს


სიტყვა სატევრად უნდა გექცია,
თუ აღშფოთებით გული გქვს სავსე.
რა დროს ლექსია! რა დროს ლექსია!
როცა ქვეყანა გექცევა თავზე.

grigol abashidze gmertma shemindos leqsebi poezia


გრიგოლ აბაშიძე - ფა-ფუ…


ხელისგულიდან ყვავილის ფუცლებს,
თუ თოვლის ფანტელს ფაფუკს,
სულის შებერვით შენ აქრობ უცებ
და შემომძახი: ფა-ფუ!
grigol abashidze fafu leqsebi poezia


გრიგოლ აბაშიძე - ფიქრები საქართველოს რუკაზე


შენს რუკას შენი ბრძოლების სარკეს,
წეწდა და გლეჯდა ბედი წყეული,
ძონძებს ჰგავს შენი მიწა-წყლის თარგი,
დაფლეთილია შენი სხეული,

grigol abashidze fiqrebi saqartvelos rukaze


გრიგოლ აბაშიძე - უსამართლობა


გაზაფხულს ხეთა ჯარიც თან ახლდა,
ტყეს სად ჩააცვა მწვანე წვრილთვალა?!
ხედავ, ბუნება ისევ განახლდა,
მთა-ბარმა ფერი ისევ იცვალა!


გრიგოლ აბაშიძე - უკანასკნელი სათხოვარი


უფალო, ყური მოაპყარ ჩემკენ,
თხოვნა მაქვს მცირე და უმნიშვნელო,
რაკი არ მკითხე და ისე შემქმენ,

grigol abashidze ukanaskneli satxovari leqsebi poezia