ოთარ ჭილაძე - დღესაც გრძელდება დღესაც ასეა

გალაქტიონ ტაბიძის ხსოვნას

დღესაც გრძელდება დღესაც ასეა
ქარი, სიჩუმე, და ფოთოლცვენა..
და მე ვგრძნობ როგორ მიცვლის ხასიათს
ქარი, სიჩუმე .. და ფოთოლცვენა....


ოთარ ჭილაძე - ზამთრის პირველი დღე

უკვე ყველანი ვუცდიდით ზამთარს:
ფოთლები გაქრნენ, ხოლო ჩიტებმა
კვლავ გადალახეს მისჯილი ცხრა მთა,
ბუნების გულის დასამშვიდებლად.

otar chiladze zamtris pirveli dge poezia


ოთარ ჭილაძე - ზოოპარკი

1

დათვი მუცელს იფხანს თათით,
დილიდანვე უცდის სადილს.
“რა თქმა უნდა, ტყეში ჯობდა,
წაბლიც მქონდა,

otar chiladze zamtris pirveli dge poezia


ოთარ ჭილაძე - თბილისი

მკერდზე გაყრია მთვარის სადაფი
და შენი ფესვით ჩათხრილ სარდაფში
დენთის კასრივით დევს ჩემი გული
და იმ გულს ერთგულს ძაღლივით უვლის:

otar chiladze tbilisi poezia


ოთარ ჭილაძე - თოვლი

ბელა ახმადულინას

ჩვეულებრივად ვხვდებოდით ღამეს,
ჩვეულებრივად ვხვდებოდით დილას:
სტუმრებს ღიმილით ვაწვდიდით სკამებს,
უცხოსთან თავი გვეჭირა ფრთხილად.

bela axmadulinas tovli otar chiladze


ოთარ ჭილაძე - გაბზარული ფირფიტა

უახლოვდება ეტლი წიწამურს.
უახლოვდება ეტლი წიწამურს.
უახლოვდება ეტლი წიწამურს.
ირგვლივ ბალახი წევს მოცელილი.
otar chiladze gabzaruli firfita poezia


ოთარ ჭილაძე - ბაგრატის ტაძრის ნანგრევებზე

სვეტის ფუძეზე ჩამომჯდარა ბაგრატის ლანდი,
უხმლოდ, უსკიპტროდ, უგვირგვინოდ დამჯდარა იგი,
უხმლოდ, უსკიპტროდ, უგვირგვინოდ ... ამ უძველესი
ტაძრის დარაჯი გეგონებათ ერთი შეხედვით.

otar chiladze bagratis tadzris nangrevebze


ოთარ ჭილაძე - ბავშვები


უკვე იციან და უკვე უყვართ,
უკვე სხეულით წინასწარ გრძნობენ,
სად გამოჩნდება ციხე ან მუხა,
საყდარი, მღვიმე, ხიდი ან ღობე.

otar chiladze bavshvebi


ოთარ ჭილაძე - ბიჭვინთა

ეს, რა თქმა უნდა, სიზმარია,
მწვანე სიზმარი...
ნიავი კბილით ჩაფრენია ბურუსის კალთას
(ძალით მიათრევს ფიჭვნარიდან), ხოლო ბურუსი

otar chiladze bichvinta poezia


შოთა ნიშნიანიძე - ნასოფლარი

ჭალა–ჭალა ბრიალებდა მზის და ბროწეულის ტევრი,
ალაგ–ალაგ შუკაც ხტოდა, როგორც სილუეტი მწევრის.
აღარც ტყეას, აღარც ჭალა ჩემს ყმობასთან შეზრდილები,
მამა–პაპის ნაოფლარო, ვაი რა მწარედ მესიზმრები.
shota nishnianidze nasoflari poezia


შოთა ნიშნიანიძე - ნაფეხურები

ვიღაც წაიქცა ქუჩაში...თოვლში...

ამდენ ურჯულო მანქანებს შორის,
დაგვიანებით და სინანულით,
ერთი მანქანაც მოვარდა შორით
shota nishnianidze nafexurebi vigac waiqca


შოთა ნიშნიანიძე - ორი ჩანახატი

shota nishnianidze ori chanaxati
* * *
ხევიდან ხევზე მიხტოდა ყეფა,
ხოლო დამფთხალი, მშიშარა ექო
მიცუნცულებდა მელიასავით
და მიირთევდა სიჩუმის
გრძელ კუდს.