გალაკტიონ ტაბიძე - ჭარხალი

ეზოში ყეფდა ბამბურა მურა,
ეზოში მწვანე ჰყვაოდა ბაო.
ვაზის ბარდებში სცურავდა სურა,
შენ ბანცალებდი, ბურულო ცაო.
galaktion tabidze charxali poezia


გალაკტიონ ტაბიძე - ხანდახან მშფოთვარ ქალაქის ხმაში

ხანდახან მშფოთვარ ქალაქის ხმაში
გრგვინვა-ქუხილში, კვნესა-წუხილში,
ფრთხილად მოისმის ბულბულის სტვენა,
ნაზად, ნარნარად, ისე ვით ძილში.
galaktion tabidze xandaxan mshfotvar qalaqis xmashi poezia


გალაკტიონ ტაბიძე - ხელოვნება

ვის უნახავს შავი წიგნი, წიგნი წითელ ასოებით,
დაწერილი სისხლის წვეთით, დაწერილი სასოებით?
გადიარეს გრიგალებმა, დღეს ის წიგნი არვინ იცის,
და ჟამთ მტვერით იფარება წიგნი ცის და დედამიწის.
galaktion tabidze xelovneba poezia


გალაკტიონ ტაბიძე - ჰყვება თბილისი სხვადასხვა ჰანგებს

განთიადისა პირველი ალი
ნარიყალისა ნანგრევზე წვება,
ელექტრო ჰქრება და შუქი მზისა
იფეთქებს, როგორც ახალი შვება.
galaktion tabidze hyveba tbilisi sxvadasxva hangebs


გალაკტიონ ტაბიძე - ხომლი

ნათელი ღამე, გაშლილი ზღვა, ცის დასავალი
სდარაჯობს ეთერთ სიმშვიდესა და მყუდროებას.
მარტოდენ ზვირთი მოვერცხლილი და ძილგამფრთხალი
დროგამოშვებით გაიტაცებს საწუთროებას.

galaktion tabidze xomli poezia


გალაკტიონ ტაბიძე - ნიტამდე

ჰორიზონტიდან
ზენიტამდე მხოლოდ ვარდებით,
წითელ ვარდებით
შენი კვალი დაიფარება...


გალაკტიონ ტაბიძე - ჯვარი

გატყდება ნავი მშფოთვარე ზღვაზე,
ატყდება კვნესა-ოხვრა საზარი,
და ამ დროს როგორც ლანდი, ჩვენება,
შორს გამოჩნდება დამხსნელი ჯვარი...
galaktion tabidze jvari poezia


გალაკტიონ ტაბიძე - ჰიმნი ქართულ ანბანს

შენ, რომელიც მარად მზეებრ გვინათ,
არა გუშინ გაჩნდი თვალისჩინად,
არამედ მზის ამოენთე ბრწყინვად -
ოცდაექვსი საუკუნის წინათ...

galaktion tabidze himni qartul anbans poezia


გალაკტიონ ტაბიძე - ჰორიზონტი ოდნავ ღელავს

ჰორიზონტი ოდნავ ღელავს შემოდგომის მკრთალი სხივით,
და სცვივიან ხეს ფოთლები მომაკვდავი პეპლებივით...
ყვითელ ფოთლით მოიფარა ხეივანი, ბილიკები.
თეთრი ნისლით შეიმოსა ცად აწვდილი შორი მთები.

galaktion tabidze horizonti odnav gelavs poezia


ქრისტეშობის ღამე

ეფინება სიწმინდე ჩემს სამშობლოს ღვთიური,
ქრისტეშობის ღამეა, - სულის გაცისკროვნება.
ბელზებელი შეიქმნა როგორც გადამთიური
და გულიდან გაფრინდა სიწმინდისგან შორს ვნება.



მერე რა, რომ გაფრენილა წლები ასე

მერე რა, რომ გაფრენილა წლები ასე,
მერე რა, რომ სიყვარულიც გაფრენილა
მერე რა, რომ ზოგჯერ წლები მტკივა გულში
და მომავალს, ბევრი დრო არ დარჩენია.

mere ra rom gafrenila wlebi ase


რამდენმა მიღალატა, ყველას ვაპატიე

რამდენმა მიღალატა, ყველას ვაპატიე
რა ცოტამ მაპატია შეცდომა...
ცხოვრებას ვუყურებდი,
ვარდისფერი სათვალიდან,

ramdenma migalata yvelas vapatie