გალაკტიონ ტაბიძე - მოდის ჭალების სული მცურავი

შენ არ იგონებ ეზოებს, ფაცხებს,
არ გახსენდება დიდი შარაგზა.
შენ არ დაუწყებ საუბარს ცაცხვებს,
აღარ გაუბამ მთებს ლაპარაკსა.

galaktion tabidze modis chalebis suli mcuravi


გალაკტიონ ტაბიძე – მოგონება ჩვენი ჭალისა

საღამო ხანად ჩალანდრის ცხენი
მე მაგონებდა გორებს შორებელს,
ფშანში ლანდივით დასცქერდნენ ხენი
ბინდის მეგობარს მოუშორებელს.

galaktion tabidze mogoneba chveni chalisa


გალაკტიონ ტაბიძე – მოგონება

ტყის ფართო გზაზე, მახსოვს ეტლი მიგვაქროლებდა,
შენს სუნთქვას ვგრძნობდი ბედნიერი შენსა მახლობლად.
მე გიამბობდი ჩემს მრავალგვარ თავგადასავალს,
galaktion tabidze mogoneba poezia


გალაკტიონ ტაბიძე – მიცქირე თვალში

მიცქირე თვალში,
შენ დადუმდი?
იგრძენი განა?
იყავი ჩუმად

galaktion tabidze micqere tvalshi


გალაკტიონ ტაბიძე – მიყვარდა ჰანგი გრძნობით გამთბარი

ყვავილებივით ნაზი და ჩუმი,
ხან მოშრიალე, ვით აბრეშუმი,
ხან მოთამაშე, ვით ნიავ-ქარი -
სიმღერა გულში დაგუბებული
galaktion tabidze miyvarda hangi grdznobit gamtbari


გალაკტიონ ტაბიძე - მიმღერე რამე

როგორ მიყვარდა! მაგრამ ხსოვნა იმ ტრფობის სრული!

დარჩა ჩემს გულში წაუშლელი და მოკამკამე,

იმას იგონებს დაღონება დადაღულ გულის..

galaktion tabidze mimgere rame poezia


გალაკტიონ ტაბიძე – მივაშუროთ

სიცოცხლის ჩანგებს მივაშუროთ ისევ თასებით,
მრავალ წყურვილთა გახელებით, გაათასებით...
ტკბილი და მწარე..
სულ ერთია... ცეცხლი მაგარი,

galaktion tabidze mivashurot qartuli literatura poezia


გალაკტიონ ტაბიძე – მივარდნილი აივანი

ამპარტავანი თათარი,
ეზოში დადის მამალი,
მახსოვს მოხუცი ჭადარი
და ძველი დასტურ-ლამალი,

galaktion tabidze mivardnili aivani poezia qartuli literatura


წერილი დედას

დედა აქ ტყვიებს ისვრიან ნაღდში,
დედა იცი მეც მოვკალი კაცი.
დღეს ბევრს დაასწრეს სროლა,
და ბევრიც გაცივდა მაშინ.
werili dedas leqsebi poezia


ოცნებების სასაფლაო

ეძღვნება საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისთვის
დაღუპული ჯარისკაცის, ნუგზარ ხუცურაულის, ხსოვნას.

დაჭრილი იყო, კვნესოდა ჩუმად,
სანგარში ღამით დალანდა მერი,
წერილსა წერდა წარმოსახვაში,
მოგონებებში ეცვალა ფერი.


ყველანი არჩევნებზე

ჩქარა, თორემ იყიდება საქართველო,
უბან-უბან, სოფელ-სოფელ სანაქებო,
ვისაც ერთხელ გაუვლია მის ქუჩებში
სევდა ახრჩობს, სადა ხარო სანატრელო!!!


ვაჟა-ფშაველა - ის კი არ არი ბიჭობა (სიმღერა)


ის კი არ არი ბიჭობა,
რო გამაგრებდენ, ჰმაგრობდე;
ბიჭს მაშინ დაგიძახებდი,
თავისთავადა ჰვარგობდე.

vaja fshavela pshavela is ki ar ari bichoba simgera