სიცოცხლე მოგაქვს

სიცოცხლე მოგაქვს, შენი თვალებით, შენი ღიმილით,
გაზაფხულს გავხარ, იმ აფეთქებულ ატმის კვირტიდან,
შენი სურნელის თაბრუსხვევა ხარ, გულს გასაფრენი,
დაგისაკუთრებ თან შენს სიმშვიდეს ვეალერსები,


პაოლო იაშვილი - ზემოური რთველი

ჯერ სოფელში კიდევ თბილა,
თუმცა მთები დაირთვილა,
და ცაც უფრო მუქი გახდა;
გზაზე მოდის ჩემი კბილა


პაოლო იაშვილი - ღარიბი ვერლენი

ვერლენს სციოდა, დადიოდა გაუპარსავი,
უნდოდა საწყალს ბედის კვალი გამოეცვალა;
მას ღვთისმშობელი შეუყვარდა ობოლ დასავით
და შველა თხოვა, როცა ღამის ჯვარზე ეწვალა.


პაოლო იაშვილი - ღმერთო ღმერთო

ცრემლის ცხარე ნაკადული, გულში სევდა ჩაქარგული,
უიმედო სიყვარული – არ მშორდება, სულ თან დამდევს...
სულის ლტოლვა სწრაფად ქრება, ჩემი ვარდი ნორჩათ ჭკნება...
ვაგლახ!...


პაოლო იაშვილი - ჩემი თავადი

გათავდა ნადიმი. სად არის მხლებელი?
ცხენები მზად არის?_”თავადო გელით”.
ძვირფასი ყვავილი, ჯერ ხელუხლებელი
თავადმა გადმომცა მთრთოლვარე ხელით.


პაოლო იაშვილი - ყოველთვის მაისში

ავსწიე ფარდა, და მაისში აკოცა მინას,
ვინც მე მიყვარდა ის ჩემთან არი და ჩემთან სძინავს,
ვაკოცებ ხელზე, როგორც წმინდანს მე დავკოცნი მას,
და სხვა სახელზე მე დავიწყებ მერე ოცნებას.


პაოლო იაშვილი - ძახილი

მარგალიტები მოვიხვიე ყელზე სამ წყება...
მარგალიტები, იაგუნდები...
არ შემიძლია შენი სახის გადავიწყება!
არ დაბრუნდები?


პაოლო იაშვილი - წერილი დედას

დავტოვე სოფელი,
მყუდრო სამყოფელი,
ქვიტკირის მაენები
და კატის კნუტები_სიმინდის ყანა!
ჰა! კინტოს პროფილე,
საეჭვო ტარნები,


პაოლო იაშვილი - წითელი ხარი

წითელი ხარის ნაძოვზე
ბალახი აღარ ამოდის - ნაცეცხლარი.
ხალხურისიმბოლიკა


სულ რომ მაფიქრო

გულს მიწრიალებს შენი თვალების ნაზი სიმშვიდე,
და მინდვრის ბაღში ჩემი გრძნობების შენი სიშიშვლე,
მინავარდობენ უსასრულოდ სევდიანები ,
მინავარდობენ შენი გულის, ჩემი დარდები.


ევა

გავცვალოთ სითბო, ჩაგეხუტები მთელი გულით,
მერე მიხვდები იმ დროს,რომ ჩემი სხეულის შენ გაქვს ვალი,
მერე მიხვდები დღეის და ხვალის, რომ შენი ფიქრი ფიქრები ქალის,
გადადგავ ნაბიჯს, თუ არ გადადგავ, გაბრკოლებს თითქოს რაღაც უჩინო,
ქალი ხარ, ქალი... ამოუცნობი როგორც სამყარო როგორც დიდი ხე,


შოთა ნიშნიანიძე - სახუმარო

ორშაბათს გოგონა გავიცანი,
გოგონა ნახატი ყალმისანი,
მისი ღიმილი და დალალები
სამშაბათს გამიხდა საფიცარი.