ზანგური ბესო - ვხედავ ფერებს ეტლში შებმულს

ვხედავ ფერებს ეტლში შებმულს
ლურჯის ცისკენ გაფრენილებს
თავისუფლებს როგორც წვიმის
წვეთებს, ქარში დარჩენილებს.

zanguri beso vxedav ferebs etlshi shebmuls


ზანგური ბესო - წვიმს

წვიმს...და პირველად არ მეფიქრები
არც ეს რიგები ჭადართა მხიბლავს
ფიქრს მივეჩვიე და სინანული
გაგიკვირდება და აღარ მიყვარს...

zanguri beso wvims tovs qris poezia


ზანგური ბესო - არ მესმის ქვეყნად რისთვის მოვედი

არ მესმის ქვეყნად რისთვის მოვედი
ვისთვის ვათრიე ამხელა ტვირთი
ან ჩანაცვლება ჩემით სხვა სულში
უფალმა განგებ მოაწყო.ვღირდი?

zanguri bveso ar mesmis qveynad ristvis movedi


ზანგური ბესო - გაძარცვეს უკლებლივ მოკლული სულები...

გაძარცვეს უკლებლივ მოკლული სულები...
ურნაში ჩაყარეს ცოცხალი გულები...
ხეებმა ქუჩაში თავები დახარეს,
ვეღარ გამიგია, წავიდე რა მხარეს...

beso zanguri gadzarcves ukleblev mokluli sulebi


ზანგური ბესო - მე ისე მტკივა გაღიმება

მე ისე მტკივა გაღიმება და ისე
მიჭირს,
როგორც ზაფხულს სჭირს
ყინვის დროს კვირტში
აფეთქებული გაზაფხულის

zanguri beso me ise mtkiva gagimeba


ზანგური ბესო - გამეფიქრა ვინ ვარ რა ვარ

გამეფიქრა ვინ ვარ რა ვარ
ჩაგიფიქრე ჩემი რა ხარ
მე კი ვიცი ვინც ვარ რაც ვარ
აფრენილი ცაში ზღვა ვარ.
ვერ ვპოულობ ჩემს თავს სად

gamefiqra vin var ra var zanguri beso


ზანგური ბესო - ვერ შევეგუე ჩემს გაბევრებას...

ვერ შევეგუე ჩემს გაბევრებას...
შენში კი არა, უფლის სურვილშიც,
და თანამგზავრად ამოვირჩიე
ხმაურიანი მხოლოდ დუმილი...

zanguri beso ver shevegue chems gabevrebas


გალაკტიონ ტაბიძე - წუხელი ღამით

წუხელი ღამით ქარი დაჰქროდა
და დიდხანს, დიდხანს არ დამეძინა:
მე მქონდა ბინა, თავშესაფარი,
მაგრამ ქარიშხალს არ ჰქონდა ბინა.

galaktion tabidze wuxeli gamit poezia


გალაკტიონ ტაბიძე - წინანდალელი ნათელა

ულამაზესი ქალია.
ო, ჩემო ციცინათელა,
ჩემო ციხე და გალია.
მთელი საღამო შევჯერდი:


გალაკტიონ ტაბიძე - წერილი მეგობრებისადმი

ო, როგორ მინდა, მეგობრებო, რომ თქვენთან ერთად
მივიღო ჩვენთა წინაპართა ელვარე თასი,
ბევრი რამ არის მათ გრძნობაში კეთილშობილი,
მათი მხურვალე ოცნებებით მსურს ვიამაყო,

galaktion tabidze werili megobrebisadmi


გალაკტიონ ტაბიძე - წერილი სოფლიდან

შემოდგომაა. წვიმამ მოლია
ტყეთა მსუბუქი მელანქოლია.

ზაფხულის დღეთა ის ქაფი ქრება,
არის ცეცხლის ხმა და ჩაფიქრება...

galaktion tabidze werili soflidan poezia


გალაკტიონ ტაბიძე - წუთი

ჟამთა ცეცხლით განწმენდილი, ფრთა-სუბუქი, ფრთა-სათუთი,
მოელვარე ცის კიდურში გამიტაცებს ხოლმე წუთი.
მავიწყდება ამ დროს ღმერთი, წუთს ვუმონებ გულის ძგერას,
რადგან ღმერთი ჩემშივეა და მევე ვქმნი ბედისწერას.

galaktion tabidze wuti poezia