ზოგჯერ მგონია, რომ გუშინდელმა დღემ წაიღო მთელი ბედნიერება

ზოგჯერ მგონია, რომ გუშინდელმა დღემ
წაიღო მთელი ბედნიერება
ზოგჯერ მგონია, იქნებ სიცოცხლის ფასია ის ბოლო ღამე
და მომეტოვა უკან მთელი ცხოვრება......?........

zogjer megona rom gushindelma dgem waigo mteli bedniereba


ავთო ვაშაკიძე - ფილტვების ფსკერზე

ფილტვების ფსკერზე დალექილი შენი სურნელი
და მოგონება უთბილესი შეხების ხელზე
აუხწერელი,დაუდგენელი, გაურკვეველი ,
გამორჩეული როგორც სასახლე მაღალ მთის წვერზე.

avto vashakidze filtvebis fskerze


ნუთუ ვერ ხედავ

როგორც უმწეო ფოთლების კონა
შენს გაშლილ თმაში დავიკარგები.
ოჰ მე რად მინდა სიცოცხლის ქონა
თუ შენ არასდროს არ გეყვარები.

nutu ver xedav poezia


ტერენტი გრანელს

რატომ აკლია შენს საფლავს ნორჩი ყვავილი,
რატომ დააკლდა შენს სურვილის ფრენის წადილი.
მე შენს საფლავთან ვზივარ და გეფერები,
ჩვენი სულების კავშირს გრძნობენ ხეებიც.

terenti granels leqsi poezia


გიორგი ზანგური - ყვავილის თოვლი

ყვავილის თოვლი ნაწნავებს ართავს,
დაგხვდები კართან_ცხელი თვალებით,
მისული დიდი სიგიჟის ზღვართან,
ფიქრში სტრიქონის გაგრდაცვალებით.

giorgi zanguri yvavilis tovli nawnavebs artavs


გიორგი ზანგური - ტელეფონი

სადა ხარ? რას შვრებ?
გიცდი და არ ვრეკავ.
ვჯიუტობთ ბავშვები
გაზაფხულს წავლეკავთ.

giorgi zanguri telefoni


გიორგი ზანგური - გოგონა ქაღალდის კაბაში

უსმეთ ვარდების წითელ ღაღადისს,
ქალწულთა უარს კოკრების გაშლას,
თქვენ კაბა გეცვათ თეთრი, ქაღალდის
ჩემი სტრიქონი რომელზეც გაშრა.


გიორგი ზანგური - მე შენგან რა მინდა...

მე შენგან რა მინდა თვითონაც არ ვიცი,
ან რატომ ვირევი შენს ტანში ბინძურად.
ქორწილის დაღლილი ხმა, როგორც მაისი
რა სწრაფად დამთავრდა და ამოიწურა.
me shengan ra mnda giorgi zanguri


გიორგი ზანგური - მოვედი და იყო გვიანი

მოვედი და იყო გვიანი,
სხვა იყო მაგ სუნის მფლობელი,
სულ ერთი ნაბიჯი დამაკლდა,
რომ მეთქვა: "სიყვარულს გაჯერებ"


giorgi zanguri movedi da iyo gviani


გიორგი ზანგური - შენ ჩემი სუნთქვა ხარ

შენ ჩემი სუნთქვა ხარ?
რა იყო, არ გჯერა?
ახლოს ხარ, სულთან ხარ-
სხეულის ფანჯრებთან.


გიორგი ზანგური - დატოვებთ ტიტულს

დატოვებთ ტიტულს-ვალდებულ ცოლს?
დაიწყებთ ღამით
ხალების თვლას?
მოზილავთ ღრუბელს-უფორმო ცომს?
დაუწყებთ მთვარეს


გიორგი ზანგური - სულიერი რობოტები

ახლოვდება რაღაც ცაზე მაშტაბური,
მსოფლიოა გარინდული მოლოდინით,
მინდვრებია უყვავილოდ დაშრამული,
ქალაქები დანგრეული მხოლოდ იმით,
giorgi zanguri sulieri robotebi poezia