სუბელიანი თამარი - Subeliani Tamari



ხე: ნუში - მომკალი
ზ.მ.-ს


წყალი ჩამიდგა ტანში,
კედლები დანესტიანდა,
ბებერ იანვარს ატკივდა კოჭი
და გაიძურწა.

დანესტიანდა დილის გაზეთიც.
წერდნენ: ბავშვებმა
სათამაშო ჭურვები ჩამოყარეს
ქაბულის გარეუბანში.

გადავწყვიტე, ვამწიფო წყალი და
დღენაკლული ნაყოფი, გაზაფხული,
თითის წვერებზე გამოვისხა,
როგორც ყვავილი.

და გაგატანოთ, მუჭა-მუჭა
გაჭამოთ ობლებს და დაგაპუროთ.

ნუში მომკალი,
გადაჭერი ვენები-თმები,
უნდა დავღვარო წყლები,
წვეთ-წვეთ გადავუსხა დაშავებულებს.

გადაჭერი მილები-თმები,
უნდა დავღვარო წყლები,
და ვასვა შვილებს ჭიქა-ჭიქა,
თამაშის დროს მოწყურებიათ.

გადაჭერი გრძნობები-თმები,
უნდა დავღვარო წყლები,
ცრემლ-ცრემლ მივაწოდო
იმ შვილმკვდარ დედებს,
იმ უქმრო ცოლებს,
წყალჩამდგარ სხეულს.

მომკალი ნუში,
აყვავებული რტოები-თმები გადაჭერი,
მიმოაბნიე,
ირგვლივ ყველგან სასაფლაოა.

ფესვ-ფესვ გადამრგე სხვებში -
მამრავლე მკვდარი.

თებერვალი 28, მარტი 1,
2010, წელიწადი, არანაკიანი.

დედის ლოცვა

ჩემს ეზოში ხეები გადმორგე,
ცხრა თვეები მუცლით მატარებინე,
რომ ბებია ქალმა ყოველი ჩემი სიკვდილის შემდეგ
ფუთებში გახვეული შვილები ჩემი
წეროებს გაატანოს იმ ქვეყნებში,
სადაც ქალები ვერ პოულობენ საკუთარ ნახევრებს.

მისწერე -
დედებო,
შვილებს ნუ უჩვენებთ იოლ გზებს,
დაე, გათელოს ცხოვრებამ, მხოლოდ იყვნენ მართალი.
ასწავლეთ მათ კითხვების მიგნება,
რადგან პასუხები ნაკლებმნიშვნელოვანია.

ნათლობისას -
ჩემს სხეულში გამოზრდილ სიტყვებს
მათი ფესვებისგან გამოთლილი ჯვარი დაკიდე,
რომ საუკუნოდ დაყურებდნენ მიწას.

გამომიკვებე ტანჯვით -
დღიური ლუკმისთვის ფრჩხილებით გათხარონ მიწა,
სიცივე ბავშვობიდან ჩაისახლონ ხერხემალში.
ახსოვდეთ, არ არსებობს დრო, რომელიც მოსპობთ,
რადგან ყოველი მათგანი შენ ხარ.

გამომიზარდე სიტყვებამდე -
ჩემში შვილები აღმოაცენე,
რომ მერქვას დასასრული, მათ - გაგრძელება.

სურათები 3X4-ზე

მესურათევ, გადაგვიღე.
ამ კადრმა უნდა ასახოს,
გვიანობამდე ვრეცხავდი შარვლებს,
მომცროს, მუხლებზე გადაქექილს
და უბრალო ჯინსებს.
რომ უფრო გვიან, ტყვიების ზუზუნში,
ჭრელ ქუდებს ვქსოვდი.

მესურათევ,
რა რომ თეთრ ფონზე გადაღებულ სურათებს გვთხოვენ.
გამოაჩინე
ჩემი სახლი, წაქცეული თეთრი ღობე,
ხურმის ხეები,
შვილები, როგორ წონიან,
რომელში მეტია კითხვა და
თითქოს პასუხიც იპოვნესო,
გაიძახიან:
აიწონა.

მეუღლე ჩემი გვერდით დადგება.
მიწიან ხელებს აიფარებს.
და მოისხამენ ხეები ჩიტებს...

მესურათევ, გადაგვიღე.
როგორც ერთადერთ ცოცხალს,
დოკუმენტებს რომ შემიმოწმებენ
(მკვდრებს ხომ პასპორტებს აღარ სთხოვენ).
მსურს ვთქვა:
რომ უკან ვტოვებ დანაღმულ სამშობლოს
და ჩემი მკვდრები ზღვისკენ მიმყავს.

მესურათევ, გადაგვიღე.
იქნებ ამ კადრებს ღმერთს უგზავნიან ანგელოსები,
როგორც მისალოც ბარათებს,
და გაკრული ხელით აწერენ:
"ცხოვრობდნენ".
2009. ნოემბერი.

ხე: ალუჩა, ალბათ ისევ შვიდი წლის ბავშვი

"ალუჩა, შვიდი წლის ბავშვი"
გალაკტიონი

ზ.მ. -ს.
გაზაფხულს ვხვდები,
ვემზადები,
ვითვლი,
დარჩენილია 2 კოცნა -
შუბლზე,
როგორც ბავშვობაში.
საბანი პირს ფარავს,
ღამეები ქარიანია,
საწოლთან ზურგით ზის,
შებრუნდა, წინდა გაისწოროს,
თერმომეტრის ამოღებამდეც წუთებია,
როგორც მარტამდე
და სხვა,
მეორე კოცნა -
წლების მერე, ისევ სიცხიანს,
ტანში ჩამდგარ წყალს ფესვებთან მიღვრის
და ვკოცნი მრუში
უკანასკნელი, ზამთრის ღამეა.

სიცხის დამწევებს არ მაყლაპებენ ძალდატანებით
(წლებს უკან მიიცვალა პირველი კოცნა),
ამბობენ მხოლოდ, რომ მარტის დილით
აყვავებული ნახეს ალუჩა.

გაზაფხულს ვხვდები,
ვემზადები,
თეთრ კაბას ვირგებ,
დარჩენილია ორი სიტყვა -
მიყვარხარ. ვდუმვარ.

28 თებერვალი - 1 მარტი,
2010, წელიწადი არანაკიანი

ჩააქრეთ!

ჩააქრეთ შუქები!
დაზიანდა საფრენი ბილიკი,
რეისი თბილისი-ბერლინი გადაიდო.

ადამიანები ჩემოდნებს მიათრევენ დანაღმულ გზებზე.
რომელიმე ბავშვი დროდადრო ჩერდება,
უთითებს ჩამოვარდნილ ბომბზე.

ჩააქრეთ შუქები!
დაინგრა სკოლის შენობა,
ყველა დაზარალებული გამოცხადდეს მედპუნქტში.

ეზოში ბავშვები წყვეტენ თამაშს.
კარამდე ინერციით მიგორავს ბურთი,
თვალგახელილი.

ჩააქრეთ შუქები!
გაიარეთ რეგისტრაცია,
ტალონებით მიიღებთ პურს, მაკარონსა და შაქარს.

მოხალისეები მონიშნული გზით გადიან ქალაქგარეთ,
და თხრიან, თხრიან უზარმაზარ ორმოებს,
შეუძლებელია ყველა მიცვალებულს მოუზომო 3x2-ზე.

ჩააქრეთ შუქები!
საჰაერო თავდასხმა.
ყველა მოქალაქე დაიძრას უბნის თავშესაფრისკენ.

ქაოსურად დაფრენენ მტრის პილოტები,
მათ ადგილი აღარ დატოვეს ზეცაში,
დევნილმა სარდაფებს თავი შეაფარა.

ჩააქრეთ შუქები
შვილების თვალებში,
რათა ვერ იხილონ გაქცეული ქრისტე.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.