ფასური ლეა - Pasuri Lea



გეომეტრია

ერთხელაც გაგიძახებენ დაფასთან
და მოგთხოვენ თეორემის დამტკიცებას
როგორ დააღწევ თავს
სიაში მერამდენე ხარ?
არადა 5-იანი სამოთხე იქნებოდა შენთვის...
როგორ, მიპასუხე,
როცა ყველა შენი აქსიომა ტყუილია
ტყუილია ყველაფერი!
არავინ დაგიჯერებს:
რომ მახვილი კუთხეები ცაზე ფრენენ
რომ მრუდი, ცისარტყელაა და სკეიტბორდის ოვალით დასრიალდი ზედ
რომ ელვა, ტეხილი წრფეა და ძარღვებად გამოიყენე
რომ შუბლი გეომეტრიულ პროგრესს იტევს
რომ შენი ტოლფერდა სამკუთხედი ,უკრავს
არავინ დაგიჯერებს:
თითქოს კონუსში გაიჭყიტე და მზე დაინახე
რომ მთვარე წრეწირია მხოლოდ
რომ ალფა დაფარფატებს, სულერთია დღისა თუ ღამის და ერთ დღეში კვდება
რომ პლუსი ყელზე გკიდია
რომ მინუსი გაქვს ღიმილად
რომ მართკუთხედში საჭმელი გიდევს
რომ დადებითი პარაბოლა შენი ფანტაზიაა
ჩაზნექილი და უარყოფითი-ხასიათი
რომ სიბრტყე სიჩუმეა
რომ მანძილი ცამდე გაზომილია
რომ სიმეტრია არ არსებობს
რომ ჰორიზონტის 180 გრადუსს გაემართები
რომ მარადიული მართი კუთხე სავარძელში ინვალიდებია
რომ შენ და "ის" - პარალელური წრფეები
იკვეთებით იკვეთებით იკვეთებით!
ტყუილია და ფუჭი ეგ...!
რომ მესამეს გადაკვეთისას
შიდა ჯვარედინი კუთხეები სიმართლეა
გარე ჯვარედინი-ტყუილი
რომ სიყვარული ეს უბრალოდ უსასრულობის ნიშანია და მეტი არაფერი!
რომ უსასრულობის ნიშანი უსუსურად გაწოლილი რვიანია და მეტი არაფერი!
მეტი არაფერი!
-არ ამოიღი არშემდგარი ნახაზივით ხმა,
არ თქვა
რომ ჭეშმარიტების მიგნება უმოკლესი გზით არ არსებობს,
გაგიძახებენ,
გაგიძახებენ და მოგთხოვენ თეორემის დამტკიცებას
აჰა.
ორიანი!-ჯოჯოხეთი შენთვის!

გზა

არ მოგასვენებს მახრჩობელა აზრი:იარო
როცა უშველებელი გველი გაწვა ქალაქზე
როგორმე თავზე უნდა დაადგა ფეხი
გასრისო,სული დაალევინო!
უშველები გველი გაწვა ქალაქზე!
ხმაურიანი, მოძრავი ლაქებით
და შემზარავი სამი მნათი თვალის ჰიპნოზით:
წითელი,
ყვითელი,
მწვანე,

და მერამდენედ უნდა შეიცვალოს კანი
მერამდენედ უნდა ადგეს
ქუდის ლაქებით და მტვერის შრიალით
ქუჩებში გასრიალდეს,ლეწოს ფანჯრები
ფოთლებთან დაბზრიალდეს,
არ მოგასვენოს მახრჩობელამ,აზრით:იარო
და ვერ შეიცვალო კანი
როდემდე უნდა
იკლაკნებოდნენ ცივსისიხლიანი მდინარეები და
ვენები ტანზე
(მუსიკის ხმაზე ხალხის თვალწინ ამოდიოდნენ)
ჩხრიალა ფესვები მრავლდებოდნენ მიწისქვეშ და
ფეზსაცმელზე თასმები გეტორღიალებოდნენ
სახლებზე ხვიარები ცოცდებოდნენ
სლიპინა ლენტები თმებში იბლანდებოდნენ
შხამიანი გქონდეს ენის წვერი,
მახრჩობელა შარფები კისერზე გეხვეოდნენ
არ გასვენებდნენ მახრჩობელა აზრით:იარო
და ვერასოდეს შეიცვალო კანი

რადგანაც კუდში მოკიდე ხელი და
ქალაქზე გაწოლილმა პითონმაც
შემოგანათა სამივე თვალი:
წითელი
ყვითელი
მწვანე
და ქარიშხლებით დაგისისინა
რომ სული უნდა დაალევინო!

დრო

"მადროვე"-რა უბრალოდ ითქმის, მესაათევ
ან რა უდროოდ შეგეჩეხე,
ანდა როგორი მედროვე ვარ!
როცა ჩემი კვარცის სტიგმატიდან
მარჯვენა მაჯაზე
წამები გათეთრებამდე იღვრებოდა,
ო, რა ქანქარასავით ვეხეთქებოდი აქეთ-იქით
ან რა სისწრაფით დაწიკწიკებდა ძარღვებში სისხლი!
ხან თAვდაყირა ვაბრუნებდი ჩემში ქვიშებს და
რა გავმულად ქროდა წამზომი
და საფეთქლებზე მიგორებდა მტვრის ნაწილაკებს..
როცა ჩასუნთქვით მზეს ვიძახებდი,
ამოსუნთქვით მთვარეს,
როცა თორმეტი მშვილდოსანი ცეკვავდა ირგვლივ,
მახვილი ისრით,
გაჭიმული თორმეტის თვალებით მე დროს ვკლავდი,
შენ წელავდი,
მისახსოვრებდი მკვდარი საათების უზუსტეს წყებას!

სრული სინქრონით, ორი-ორად მოძრაობდა მთელი ქალაქი,
ჩემი ქუჩიდან ქუჩაში,ხუთწუთიანი ინტერვალებით
ციფრიდან ციფრზე ხტუნვა
ხის გუგულების უეცარი გამოფრენებით
სათამაშო საათების საპასუხო ჭყლოპინით
და ცრემლი,
რომლითაც შენი ხრახნები იზეთება,
ეკლესიის გონგზე ვარდება
ქალქში,
სადაც ყველა კაცი მესაათეა
ყველა ქალი-მედროვე,
ყველა მანქანა სასწრაფოა, დროზე ნაწყენი,
ყველა წამი-ფუჭად ჩავლილი.
თითოში კი ახალი მსოფლიო ჩაშენდებოდა
და ეს აზრები საათის მიმართულებით მეხვევიან
მაგრამ მესაათე,
რომელმაც გაკვრით იცის, რომ დრო ფულია
და ხანდახან მკურნალიც,
მოვა მერამდენედ და მეტყვის "მადროვე"
მე კი ათი ათასი მაღვიძარის ელდით მივხვდები
რომ მან არასდროს იცოდა ჩემი ლოდინის ფასი!

მუსიკა

მე ისე მინდა ვიყო რაღაც, მუსიკის მსგავსი!
რომ მერე მომისმინო და ატირდე
ან რომ ჰარმონია დაგაჯერო,
მერე ფუგასავით გამოიქცე ჩემთან ფორტისსიმოს სათხოვნელად
მომისმინო,
და ჩემი ცრემლთა ვარდნის დასარტყამებზე იცეკვო ცოტა ხნით მაინც...
მე ისე მინდა ვიყო რაღაც მუსიკის მსგავსი!

რეპრიზების რუხი ცხოვრებიდან,
"დოს" ორშაბათიდან, კვირა "სი"-მდე,
ვიოლინოს გასაღების დაღივით მადევს აზრი,
თითქოს მთელი ჩემი პარტიტურა-კალენდრები
მხოლოდ პრელუდია იყო შენთან შეხვედრამდე

მამას, ჩემს კომპოზიტორს კი ეგონა ჭიები მყავდა,
როცა თავისუფალ რიტმებს ვთხზავდი კბილების კრაჭუნით
ან ასთმა მქონდა,
როცა სასულე მილი ვერა და ვერ გადავაქციე ფლეიტად...
იმპროვიზაციასავით დაუმორჩილებელი,
შეუჩერებელი ზრდით გამიგანიერდა თეძოები,
გინდა არ გინდა გიტარას უნდა შეადარო,
ახლაც მინდა სიმებივით მქონდეს თმები
დაკვრას მაშინ გთხოვ, როცა აკოლადის აღარ შემეშინდება
რომ ჩვენი სცენის მიღმა, შეძახილები ბისზე ისმოდეს
არადა სხვისი აზრი ბეკარით უნდა გააბათილო
თუკი შენში არის რაიმე მელოდია მაინც

მე კი ისე მინდა ვიყო რაღაც მუსიკის მსგავსი
რომ ქარის დაშლა ვიწყე ბემოლებად,
უსაზღვრო ჰორიზონტები გადავჭიმე სანოტო ხაზებად
და ახლა ველოდები შენს დახვეწილ ტაქტის ხაზებს
დასაწყისისთვის, ისიც კმარა წვიმა მომიტანო სტოკატოებად
მერე ხელს ურბილესი ლიგით ჭაგჭიდებ და გეტყვი პიანოთი:
-მე ისე მინდა ვიყო რაღაც მუსიკის მსგავსი
რომ მომისმინო...

სახლი

ნეტა ხვდები რაიმეს სახლში შემოდი მეთქი რომ გეუბნები?
მისამართი არ შეგეშალოს
შენს ქალაქში არეულია უბნები და...

პირველად ”კეთილი იყოს ჩემი ფეხიო” რომ თქვი, არ დაგიჯერე
კეთლმოწყობას ხომ კეთილი სტუმრები ჭირდება.
მეგონა ერთ ჭიქა სიმყუდროვეზე შემოიარე...
შენ მოგეწონა დეკორაცია,
ის, შინაგანი
ადამიანებს რომ სხვადასხვა დიზაინით აქვთ მოწყობილი.
მე თვალები ავანთე, რომ უკეთ დაგენახა
მაშინ შუქი მქონდა...
და ვერ წარმომედგინა რომ
კეთილმოწყობას კეთილი სტუმრები ჭირდება.

ნეტა ხვდები რაიმეს სახლში შემოდი მეთქი რომ გეუბნები?
მეორედ უკვე კარგად მოკალათდი,
ჩაიც მეტი გასვი და მერე სუფთად,
ჩუმჩუმად იწყე ადრინდელი სტუმრების ნაკვალევის მოშლა:
აალაგე სიგარეტის ნამწვავები,
მორჩენილი ნაგავი.
ხელებით იწყე გაპრიალება კარადების,
მაგიდების,
იატაკის.
ხშირად მეფერებოდი ასე...
მეც კანზე მთლიანად გამიქრა იარები
და სისხლჩაქცევები-ტალახიანი ფეხების ნაფეხურები.
აბა მე რა უნდა მექნა,
შენ ხომ მხოლოდ ჭიქა ჩაიზე შემოირბინე.
მეც ავდექი და ფარდები შემოვიხიე
ნეტა ყველაფერს ხვდები სახლში შემოდი მეთქი რომ გეუბნები?

ერთ ღამეს სხვაში აგერიე.
შენს ქალაქში ხომ არეულია უბნები და...

მესამედ უღმერთო გიწოდე
ახლაც ვიცი შენს გასაღიზიანებლად
მკერდზე- საძინებლის კედელზე ჯვარი უნდა დავკიდო.
ერთი სული მაქვს მაინც, სარკე შემოგამჭახო და
ბატონ -პატრონი გიწოდო
მაგრამ არ მავიწყდება, რომ
კეთილმოწყობისთის კეთილი სტუმრებია საჭირო.

შენ კი ძილში ბორგავ იმიტომ რომ,
გაახელ თუ არა თვალებს ღმერთს ხედავ, ჩემი რძით დაკვებილს
და შენც ვეღარ მიყურებ, იმიტომ რომ
სარკეს ხედავ და თავს, ოსტატურად გაწკეპილს
შენ რომ სტუმრად მობრძანდი ჭიქა ჩაიზე.

მე კი მოუვლელობისაგან დამედო მტვერი, წიგნიერ ნაკვთებზე
ფანჯრებში სხვისი გაზაფხულები მოჩანს, შუშები მემტვრევა
მერე შენ ჯავრობ როცა სველი წერტილები ფუჭდება და
მეზობლებს აწუხებს გამოჟონილი წყალი ჩემს ლოყებზე.
გული კი აღარც კი წიკწიკებს,
იმდენჯერ გადავიყვანე მაღვიძარა შენი წასვლის დროზე
მე ხომ ყოველთვის მეგონა რომ ჭიქა ჩაიზე შემოიარე.
წყალგაყვანილობის ვენებში ტკივილის ნაცრისფერი მღრნელები დაფუთფუთებენ.
ყოველი დიდი ავტობუსის გავლაზე კი ისე ვზანზარებ
ოცნებანაზელი ბათქაში სულ თავზე მეპნევა.
ჭერი არ ჩამოგექცეს,
გაასწრო ეგება გასვლა.
”რემონტზე” ნუ იფიქრებ.
განსაკუთრებით მაშინ, როცა სხვა უამრავი სახლის კარი ღიაა შენთვის
... და რამდენ მათგანს დაავიწყდება რომ
კეთილმოწყობისთვის, კეთილი სტუმრებია საჭირო.

ნეტა ხვდები რაიმეს გადი ამ სახლიდან მეთქი რომ გეუბნები?
ფრთხილად იარე,
ამ ქალაქსი არეულია უბნები და
ერთხელ შემოიარე ჭიქა ჩაიზე...

წყალი

მე სარკეები გამითხევადნენ
ფარდა ლივლივით ჩამოიღვარა
ჭაღი ცრის
დაგრძელდა ყველა ქსოვილი
და კედლები გამჭვირვალეა
გაფუჭებული ტელევიზორი შიშინებს როგორც ოკეანე
არ მოხვიდე აქ, დაიხრჩობი!
ფეხს რომ დაადგამ იატაკზე, ჩაიძირები
ლოგინში უნდა ჩაყურყუმელავდე
კედლებიდან სურათები თევზის თვალებით შემოგხედავენ
სიგარეტიც საწრუპია და ფილტვები წყლით გევსება
არ მოხვიდე აქ, დაიხრჩობი!
ჩურჩული სინამდვილეში ჩხრიალია
წყალია ყველაფერი, წყალია!
ჩრდილის ტბებიც
თვალის გუბეებიც
ზიზღიც აუზიც
დუმილის რუც და
ოცნების ჭაც
ფიქრის მდინარეც
ენის ნაკადულიც
ოხვრების ზღვაც და
ვნების ჩანჩქერი!
არ მოხვიდე აქ, დაიხრჩობი!
მე თმები თავისით მეშლება;
მტრისას-ნიაგარა წაგიმტვრევს კისერს!
მე იქნება წყალი ვარ ...
ვხვდები ხელებში მიდნება თავი და
წვეთები ერთი
წვეთები ორი
წვეთები სამი
და არცერთი წვეთიდან არ გამოვა ცისარტყელა,
მაპატიე წვეთი-წვეთ
ჩაგიქრობ ცეცხლს და
დაგილპობ კანს და
არ მოხვიდე აქ, დაიხრჩობი!
სახლი დატბორილია
ნურც სხვაგან მოუშვებ ონკანს ღამით;
ცუდი სიზმრების თრევა მეზარება
მე დავიღალე
მე დავიღვარე
მე იქნება წყალი ვარ
წვეთები ერთი
წვეთები ორი
წვეთები სამი...
შენ ალბათ ამ წამს...გწყურია?



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.