მერაბ სალუქვაძე – საბრალო გოგო –

 (ხმები: 1)


– საბრალო გოგო –

რკინის მოაჯირს მომდგარი გოგო,
საკუთარ წარსულს ისევ ნანობდა,
ცრემლებით თვალში უფერულ სახეს,
მიტკალის ფერი გადაფარვოდა..

დღე იყო მშვიდი, სიცოცხლით სავსე,
მას არაფერი არ ახარებდა,
არც მობერილი აპრილის სიო,
არც გვირილებთან ცეკვა შეხება..

ახლად შემოსულ გაზაფხულს მზიანს,
დიდი, პატარა, ყველა ეტრფოდა,
გულჩათხრობილი გამხდარი გოგო,
დაბადებას და, წარსულს ნანობდა..







ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.