მერაბ სალუქვაძე – ნატვრა

 (ხმები: 0)


– ნატვრა

ნეტავ გათოვდეს
ათოვდეს
ამ ჩემს სამყაროს შავ სამოსელში..
არ იყოს ფიქრი,
არ იყოს დარდი
თმებშევერცხლილ თეთრ ჭაღარასთან..
მინდა ვილტვოდე, მოვრბოდე მუდამ
და შენთან შეხვედრის
ბედნიერ წუთებს ვითვლიდე..
გნატრობდე წამით!
დარში, ავდარში,
მხოლოდ ნეტარებით
შენს მკლავებში ვგრძნობდე
ყოველი ახალი დღის დაბადებას,
შვებას, სიცოცხლეს, ხვალინდელი დღის!
*
თბილი ოთახი,
თეთრი სიჩუმე..
გარეთ, ვისმენდე
ყვითელგულა ზამთრის ჩიტუნების
სევდიან, გალობა ფუსფუსს..
ყოველ დილით მაღვიძებდეს
ბახის, მოცარტის ტკბილი ჰანგები..
*
ნეტავ გათოვდეს
ათოვდეს
ამ ჩემს ფიქრებს,
თეთრ ფანჯრებთან..
და ყოველ ღამით სიზმრებში
გხედავდე ჩემს სარეცელთან,
მუხლმოდრეკილი
ახლოს მომღიმარი
თეთრ კაბაში
ღიმილიანი,
მათრობდეს შენი სიშორით
მონატრებული
მწველი მოტკბო ტუჩები
მოძველებულ
თეთრ როიალთან....
*
ნეტავ გათოვდეს
ათოვდეს
ამ სამყაროს,
იყოს სიტკბოება ღამის წყვდიადში,
შეხვედრა ალიონთან!
თეთრ ნისლებთან ..
მზერა, მონატრების წადილი,
თუნდაც ზამთრის ცივი
ერთი მზიანი,
ხვალინდელი დღის!




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.