მერაბ სალუქვაძე – მელანქოლია –

 (ხმები: 0)



– მელანქოლია –

რით შევივსო მონატრების მწარე წლები,
ვის რა ვუთხრა, ვინ გამიგებს შენზე კარგად,
მოდი კარგო!
იცი? როგორ მენატრები!
მოდი თორემ ეს ცხოვრება ამიჯანყდა..
ახლა როცა უშენობა სულში დაძრწის,
დასტყობია სხეულს ჭკნობა და ბზარები,
დაიბუდა გულში მწარე მონატრებამ!
მოდი! თორემ, ვფიქრობ მალე დავბერდები..
შემოდგომა გადანამავს წარსულ გზებსაც,
ნაფეხურებს წაშლის წვიმა (ჩვენსას) და ნაკვალევს,
თვალის უპეს მოადგება ცრემლი წმინდა,
ადიდდება მღვრიე წყლები და მდინარეც..
სად გიკითხო, ჩემო სიყრმის მონატრებავ!
ვის რა ვუთხრა გამიგებენ? ოდეს განა,
მოდი ჩქარა!
გადამღალა მელანქოლიამ!
მოდი თორემ!
სულში მწარედ ჩამიზამთრდდა..




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.