მანანა ბოჭორიშვილი - კიდევ ვნატრობ შენი ხილვით, შენი ცქერით

 (ხმები: 1)


კიდევ ვნატრობ შენი ხილვით, შენი ცქერით,
რომ იხაროს ჩემმა გულმა, ჩემმა თვალმა,
სათაყვანო ქალაქი ხარ მარად ჩემთვის,
გაღმერთებ და ამ სიყვარულს არცა ვმალავ.
ვის არ ხიბლავს შენი მშვენი ეგ უბნები,
ხარფუხი და თუნდაც შენი სირაჩხანა,
ძველ თბილისის საოცარი ხედით რიყე,
მთანიც რომ დგას ავლაბარში, ის მტირალა.
განა სადმე ინახულებს კიდევ თვალი,
მასზე უფრო საამოს და უფრო წარმტაცს?!
ვიდრე არის შენი ხედი მთაწმინდიდან,
როს ზევიდან გადმოსცქერი ამ ჩვენს ქალაქს.
თვალს იტაცებს არა მარტო შენი ხედი,
ხალხიც შენი ლამაზნი და საამაყო,
ამდენ ლამაზს და მშვენიერს სად იხილავ,
თუნდაც სანთლით მოიძიო ეს სამყარო.
დუღს ცხოვრება ქალაქში და თითქმის ყველას,
თბილისური ეშხი, პეწი გადაჰკვრია,
ყველას გული შენსკენ იწევს,მოიჩქარის,
ამისთანა რა თილისმა გაგაჩნია?!
და მეც ისე შემაყვარე შენი თავი,
დღესაც ნატვრად გამხდომია შენი ხილვა,
შენს ქუჩებში მეც რომ ლაღად გამივლია,
იქნებ მისთვის მიყვარხარ და კიდეც მინდა,
კვლავ მეღირსოს ისევ შენთან მე შეხვედრა,
ძველებურად ისევ გულით გავიხარო,
ვერასოდეს ვერ ავიყრი შენზე ამ გულს,
ჩემთვის მართლაც სანატრელო, საფიცარო.




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.