ნანა სელეპანოვა - ჩემთვის პოეზია..

 (ხმები: 1)


ჩემთვის პოეზია სიტყვით თამაშია,
სიტყვას გავისვრი და ჰოპ...
ცაზე შავი მთვარე, თითქოს ლავაშია,
როცა სიმარტოვეს ვგრძნობ.

აზრთა განსჯაა, თუ სრული ქაოსია,
რითმას ვეღარ ვაგნებ როს..
ჩემთვის საქართველო, თითქოს ჰაოსია,
როცა მეგობრად მცნობთ.

სადღაც მარტია და სადღაც ზამთარია,
სადღაც ქარია და თოვს..
ჩემთვის ყველაფერი, თითქოს ნანახია,
ფიქრებს, რომ მივყავარ შორს.

ჩემთვის პოეზია სულის წამალია,
სტრიქონს ავკინძავ და ჰოპ...
ლექსში ხანძარია, ჩემში ავდარია,
გული კი სიყვარულს მთხოვს.




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.