მერაბ სალუქვაძე - ბავშვობა

 (ხმები: 3)


ბავშვობა

მაინც სხვა იყო
ცა – ბავშვური,
ყოველდღიური,
და სად გაფრინდა?
ვინ მეტყვის განა,
რამდენი წვიმა
რამდენი ქარი
გადამივლია
თავქუდმოგლეჯილი,
ამოფარებული მშობლების კალთას..
თვალი – ციური,
ცისფერ ყინვების ლოლუები
თოვლი – ცისფერი ყოველწლიური..
დედის მუხლებზე მოდანდგარე
ბავშვობა ჩემი
ახალგაზრდობა!
ყოველდღიური..
მე კარგად მახსოვს
ის ხანა
და სატკივარი,
რაც დრო გადის
მეჩვენება ჩემი წარსული!
მზეა – ზღვის იქით ჩამავალი
და ინავლება
ღელე – ნარღვევი იწრიტება,
ხდება მწყურვალი,
ქონდრის მათლაფას ემსგავსება
ჭალა – მინდორი..
რაც ხანი გადის,
მეჩვენება
ვხდები მწუხარი..
დღესაც მარტო ვარ,
დღესაც მარტო ვარ და
შევსცქერი ხვალინდელ ღრუბელს,
რაც ხანი გადის,
მეჩვენება
მოდის ზამთარი,
და სითეთრეში
იკარგება
ჩემი შეძლება, ახალგაზრდობა!
ნეტავ ვინ მოთვლის
რამდენი გზები
რამდენი ნისლი
გამირღვევია
ღამით სიზმარში..
მაინც სხვა იყო,
ცა – ბავშვური
იმქვეყნიური...




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.