ნანა სელეპანოვა - შენ არ გალოდინებ

 (ხმები: 1)


ოღონდ დამიძახე, შენ არ გალოდინებ,
თუგინდ გადმიდგნენ დედა და მამა,
ღამეს დაელოდე, მთვარე ამოვიდეს
და მოსასვლელ გზას ადვილად ნახავ.

ბაღით იარე, როგორც ყოველთვის,
სად ტირიფები წყაროსთან დგანან,
სად ბროწეულნი წითელ ლოყებით
შენ მაცდუნებელ ტუჩებსა ჰგვანან.

მოხვალ და.. ეჭვი სიბრაზეს იწყებს,
თითქოს ჩემთან ხარ,თითქოს და არც ხარ,
შენ კი, შენ ცელქი ღიმილით მიწვევ
და მაგ ღიმილით, შენ სხვას არ ჰგავხარ.

და თუ ქუჩაში შევხვდებით, სადმე,
ჩემთან არა და საუბრობ სხვასთან.
შენ ჩაიარე... მე მზერით დაგდევ,
გადამავიწყდა, ცოლი რომ მახლავს.

სხვებს ნუ გაუმხელ ჩვენს საიდუმლოს,
თქვი, ვითომ ჩემთან შენ საქმე არ გაქვს,
მაგრამ არავინ,თუნდაც ფიქრშიც არ გაიფიქროს,
შენს თავს წამართმევს, შენს, ჩემო ნანა!



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.