ნანა მეფარიშვილი - ნეტავი ღამით სარკმელს ვინ უზის

 (ხმები: 2)


ნეტავი ღამით სარკმელს ვინ უზის,
ვინ უხმობს ნატვრებს დანაგვიანებს,
დილით კი, ზეცის ფერებს ფირუზის,
მიართმევს ლექსებს მარილიანებს.

ვინ მიუყვება ეკლიან სავალს,
მკერდზე მიკრული მიაქვს რვეული,
გვერდით ჩაუვლის მზის იასამანს,
დარდიანი და თავაწეული.

როდესაც მიზანს საშინლად უფრთხი,
აფარებ რწმენას და გულს გატეხილს,
სიყვარულია ღვთისგან ნაკურთხი,
თუნდ შეგახვედროს ზიზღის ქარტეხილს.

მძიმე გზა ახლავს რწმენის მწვერვალებს,
ვიღაცა ხელებს იმედზე ითბობს
და სულის შიგნით ისე ელვარებს,
რომ მიწიერი არც იყოს თითქოს,

ნეტავი ღამით სარკმელს ვინ უზის,
საყრდენი უნდა, როგორც ლიანებს,
დილით კი, ზეცის ფერებს ფირუზის,
უტოვებს ლექსებს მარილიანებს.

/ნანა მეფარიშვილი/



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.