დათო არახამია - ანაზდეულად

 (ხმები: 1)


ანაზდეულად

ყივჩაღი საწყის ბრძოლის ველს ზვერავს,
საჭირბოროტოდ შემართავს ფრანგულს;
გაცვეთილ ჭირის მოლოდინს ძერწავს,
ანაზდეულად მიქეზებს ამ გულს.

გამოაჭენა იჩქითად ცხენი,
სრულად მიუძღვნა საწუთროს თავი;
მოითარეშა ყაბარდოს ველი,
მიმოაპკურა სისხლი ვით ცვარი.

ქვეცნობიერი თუ მომგვრის შვებას,
მხედარს მივართმევ ღვინოს ფიალით.
ნაკენწლი ურვა წარბებს რომ შეკრავს,
შეტრიალდება ჟამი ტიალი.

ვენდე შეცნობის ხიბლის ხატებას,
სანუგეშოა გონი მახვილი.
სახავს უხილავ კვანძის გავლებას,
ათასწლეულის გადმოძახილი.

დათო არახამია




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.