მერაბ სალუქვაძე - სიცოცხლის გამოძახილი



სიცოცხლის გამოძახილი

ცამ მტრედისფერი გადიკრა,
ადევნებია ქარი ქარს...
მთიდანა წყარო ჩამოდის,
ხან მზე ადგება, ხან ნისლავს..
მთაში ირემი აყვირდა,
შველს ნუკრი გამოეკიდა,
ჩვილი აკვნიდან გადმოდის,
მას დედის ძუძუ მოსწყურდა..
ტყეს მწვანე ფარჩა ჩაუცვამს,
ცეცხლივით ენთო ჩინარი.
დილის რიჟრაჟზე განთიადს
კვლავ ეგებება მთა–ბარი...
სიცივით ჩაკრულ იარებს
მძევალს, ლამაზს და სევდიანს,
მე ისეთ სოლოს ვუმღერებ,
ლამაზს ტკბილსა და ვნებიანს..
წინწყარო მთიდან გადმოდის,
ცას გადაკვროდა მზის ფონი
ნაწვიმარ რტოებს აშრობს და
სურნელსაც გვიძრავს სიცოცხლის.. .
ზამბახსაც ჩასძინებია,
ტყის სინაზესთან ნატიფსაც,
ისევ გვაღვიძებს და მოგვძღვრავს,
სიცოცხლე,სუნთქვა,დედის ხმა...

/ მერაბ სალუქვაძე /



Loading...


თეგები: სიცოცხლის გამოძახილი

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.