შალვა ლონდარიძე - დაღვენთილ სანთელს ლოცვა შეავსებს



დაღვენთილ სანთელს ლოცვა შეავსებს,
მოწყვეტილ ყვავილს მიწის სურნელი,
იისფერ აპრილს ლტოლვა აანთებს,
სიყვარულს ქალის, კაცის უღელი.
ფიალას ვიღაც ღვინით აავსებს,
თავსაც შეაკლავს ცხოვრებას ტიალს,
დრო როცა მოვა, სულის წასვლამდე,
ძველი საათი გაათრევს ისარს.
ირგვლივ სიჩუმეა, იდუმალი ფიქრები,
მე შენთან მინდა, მერე თქვენთან ვიქნები,
ნუთუ ძნელი არის ჩვენი ერთად ყოფნა,
როცა დარდი არის გულს რომ დაათოვა,
ჩვენი სიჭაბუკე მენანება, ჩვენი ხმა,
ლაღი სიცილი და შავი თმა.
თორემ ხორცი ჭირსაც წაუღია,
როცა სული ხარობს და სასწაულია,
დაღვენთილ სანთელს ლოცვა შეავსებს,
მოწყვეტილ ყვავილს მიწის სურნელი,
იისფერ აპრილს ლტოლვა აანთებს,
სიყვარულს ქალის, კაცის უღელი.

შალვა ლონდარიძე



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.