მერაბ სალუქვაძე - თბილისს–

 (ხმები: 1)


– თბილისს –

მე ლექს გიამბობ მზეში განაბანს,
თუმცა არა ვარ, ლექსით მზის ტოლი..
სადაც ვარ, შენი ანაბანა ვარ,
ვარ შენი ჭადრის ერთი ფოთოლი.

ვარ შენი ჭერის ერთი მერცხალი,
ფრთებშევერცხლილი, მზით გარუჯული,
გულით ვატარებ სითბოს და სევდას
ვარ შენი ეშხით სულ მოხიბლული..

შენი ბაღების მწვანე ხავერდში,
შენი წარსულის ნაკვალევს ვხედავ
და ვარსკვლავებით მორთულ ღამეში,
ჩვენი მომავლის სიკეთეს ვხედავ.

ვარ შენს მიწაზე ლექსად შობილი,
ფრთა დავატოლე იმ გულის ფეთქვას,
მიყვარხარ, – როგორც დედა–მშობელი
ჩვენო სიმდიდრევ, თბილისო დედა.




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.