მერაბ სალუქვაძე - თბილისს–

 (ხმები: 1)


– თბილისს –

მე ლექს გიამბობ მზეში განაბანს,
თუმცა არა ვარ ლექსით მზის ტოლი..
სადაც ვარ, შენი ანაბანა ვარ
ვარ შენი ჭადრის ერთი ფოთოლი.

ვარ შენი ჭერის ერთი მერცხალი
ფრთებშევერცხლილი, მზით გარუჯული,
გულით ვატარებ სითბოს და სევდას
ვარ შენი ეშხით სულ მოხიბლული..

შენი ბაღების მწვანე ხავერდში
ჩვენი წარსულის ნაკვალევს ვხედავ,
და ვარსკვლავებით მორთულ ღამეში
შენი მომავლის სიკეთეს ვხედავ.

ვარ შენს მიწაზე ლექსად შობილი,
ფრთა დავატოლე იმ გულის ფეთქვას,
მიყვარხარ როგორც დედა–მშობელი
ჩემი სიმდიდრე ვით ქართლის დედა.




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.