მერაბ სალუქვაძე - წარსულთან

 (ხმები: 4)


წარსულთან

აბა ვინ მეტყვის ვინ მანუგეშებს
რით მოვიშუშო დაჭრილი გული,
არც შემოდგომა, აღარ მახარებს
დამჭკნარ ფოთლებმაც გაუშვა სუნი.
მზის სხივმაც უკვე დაკარგა ძალა
მიმოიფანტა მაღლა ღრუბლებში,
გაცეცხლებული დარჩა ჩინარი
და გარიჟრაჟზე ზეცას შენატრის.
მე მახსენდება ის გაზაფხული
ლაჟვარდოვანი ყვავილობიდან,
როცა ერთმანეთს თრთოლვით
ვხვდებოდით
თან მონატრებამ მარტო დამტოვა.
წლები გავიდა, შენზე ფიქრებში,
ბინდი მალულად მზეს ეფარება,
მაგრამ ეს ბერწი წუთისოფელი
ნაწვიმარ რტოებს დაემსგავსება.
წამწამთან შენი უძირო ჩერო
არაფრის მთქმელი სველი ტუჩები,
არც სიტკბოება გადაკრავს უკვე
არც თითს მიყვება შენი სურნელი.
მე მახსენდება განვლილი წლები
შენთან ნაპოვნი ის სიტკბოება,
დამთავრდა, მოკვდა, აღარ არსებობს,
იქ მონატრებამც მარტო დამტოვა.
აბა ვინ მეტყვის ვინ გამიმთელებს
დაჭრილ იარებს მთრთოლვარე წუთებს,
უკვე ზამთარიც მიახლოვდება
და გავიხსენებ იმ ლამაზ დღეებს.

31.10.2014

მერაბ სალუქვაძე



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.