ნანა სელეპანოვა - დილით ისევ

 (ხმები: 1)


ნანა სელეპანოვა დილით ისევ

დილით ისევ შენზე ფიქრმა გამაღვიძა
და ჩემს სარკმელს კვლავ ცრემლები დასდენია..
გაოცებამ დამძლია და მძლივს წარმოვთქვი.
მარტოობა რა ძნელია!
ზეცა ტირის განშორებით ნაწამები
და წვეთები ხან ჩნდებიან,ხან ქრებიან,
მზის სხივები გაბუტულნი ციმციმებენ,
თითქოს შენი თვალებია!
დავუჩოქებ ზეცას,გულით ვევედრები,
ნუ გამწირავს,შეგვახვედროს ჩემს სარკმელთან,
შენ ვერ შეძლებ უჩემობას,ვიცი, მოხვალ
განთიადის შესახვედრად!



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.