ნანა მეფარიშვილი - გთხოვ არვის უთხრა...

 (ხმები: 0)


გთხოვ არვის უთხრა...

შევწყვიტე დარდი, უკვე ვიცი, სადღაც დადიხარ,
ჩემო, გრძნობების ამონთებავ უთვალავ ფერით,
ჩემი სიცოცხლე, ჩემი ხსნა და ლექსის მადლი ხარ,
შენით ვიღამებ, შენით ვსუნთქავ, ვითენებ შენით.

და მოვუხადე უშემობას უკვე ბოდიში,
შემოვიხვიე იმედების თეთრი მანდილი,
ხვალ უკვე ძალას შევიფერებ და შენს ლოდინში,
ჩემი ლექსებიც გახდებიან უფრო ნამდვილი.

ვიცი არსებობ, ვიცი რომ ხარ, სადღაც სუნთქავხარ,
თუ ეს ლოდინი წამებაა, ამასაც დავძლევ,
გულსა და გრძნობებს ისე სჭირხარ, ისე უყვარხარ,
ბოლო რომ მქონდეს, იმ სუნთქვასაც ალალად გაძლევ.

არ დამეღალო გათენებავ, ახლა მჭირდები,
თითქმის მოვქარგე ოცნებების ცხელი მანტია,
თვალებში სითბოდ აგენთები ამას გპირდები,
შენს წრფელ თვალებში, სიზმრებში რომ დამიხატია.

შევწყვიტე ფიქრიც, დღეს უბრალოდ დავიწყე დათვლა,
ნატვრებად გძერწავ გულის გულში შვებად მიმყავხარ,
და ყელგაწვდილი გეხვეწები არვისთან გამთქვა,
სუნთქვაშეკრულიც რომ მაცოცხლებ, ისე მიყვარხარ.

ნანა მეფარიშვილი




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.