მიხეილ ქაშიაშვილი - ერთი ზაფხულის ღამე

 (ხმები: 1)


ერთი ზაფხულის ღამე
როს მოველოდი შენით ტკბობას ძვირფას ღამეში
და მთვარე როცა მზის რისხვას არ ემალებოდა,
მიკრთოდა მაშინ უცნაური ღელვა თვალებში
და სიხარულის ნაზი ცრემლი მეპარებოდა.
როცა მოვიდა, დადგა ჟამი ნეტარებისა,
თავდაპირველად ისე ვიყავ, რომ არ მჯეროდა.
როს დავიჯერე შენით ტკბობა, რადგან მეღისრსა,
ო, გავიხარე იმისაგან, რაც წინ მელოდა...
ვით ყვავილები, ერთურთს ისე გადავეხვიეთ,
თავს გვედგა ღამე, მაცდურ მთვარით მანათობელი.
ტკბობით მიწიერ მაქსიმალურ ნეტარს ვეწიეთ,
იგი, რომელიც იყო მეტად დამათრობელი.
ვარდივით სათუთს, თეთრ-დაკოკრილ მკერდზე გკოცნიდი
და გულანთებულს არ გამომრჩა მასზედ ხალები.
ვნებისგან დამთვრალს, მაინც გქონდა ოდნავი რიდი,
გეხუჭებოდა თუმცა დრო-დრო მწვანე თვალები.
ვით პოეზია სპეტაკი და უფაქიზესი,
ჩვენს ალერს ისე ეტაპებად ვანვითარებდი,
შენს ხმაში ნელა ირეოდა გრძნობა ისეთი,
რომ აღტაცებულ ჩემს ველურ ჟინს შენ ახარებდი.
როცა მოღლილნი ბალახებზე დავეყარენით,
სახეს გეფინა თვალდახუჭულს თბილი ღიმილი.
ბედნიერების ნაზი ცრემლით ლოყები შენი
მე შევამშრალე საკუთარი ტუჩის სირბილით...
მერე გულაღმა, ჩვენ ვუმზერდით ზაფხულის ღამეს
და თავქვეშ მწვანე ბალახები რბილად გვეფინა,
ვიმახსოვრებდით ვარსკვლავებთან წარუშლელ წამებს, -
წამებს, რომელიც მთელ სიცოცხლეს იმ დროს გვერჩივნა.

მიხეილ ქაშიაშვილი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.


კომენტარები:

  • Гости
  • აავტორი: nimberork
  • 29 ივლისი, 12:07
Заработок в интернете от 100$ в сутки - http://azartplay.in