დათო არახამია - ამ უღიმღამო

 (ხმები: 3)


ამ უღიმღამო

გამკვირვებია რომელი
დროა,-მკურნალი ყოვლის.
სულმოუთქმელად რომ ველი
და უმოწყალოდ მკორტნის.

დამძიმებული უღელი,
კვლავ დამაჩოქებს დიდხანს.
ბოღმისგან ისე ვიღრენდი,
აწმყოს ვექეცი მჯიღად.

გაცოფდა ბედის მარულა,
ამ უღიმღამო დროსაც.
სასრულის არ დასასრულად
გასამხელია ცოდვა...

დათო არახამია




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.