დიკა სალაყაია - ცოლი

 (ხმები: 4)


ცოლი

ნოემბერიც მიილევა საცაა და
მერე მთიდან გადმოდგება თოვლი,
გადაღლილი ჩამოვჯდები ფანჯარასთან,
ფინჯან ჩაის მოვიმზადებთ ორნი.

ფანჯრის მინას მოაწყდება ბეღურები,
-ხელისგულზე დამეტევა მგონი,
შენ ღიმილით შემომხედავ,ისე თითქოს
დღეს გენახოს ხელისგული ცოლის.

მერე ალბათ ვისაუბრებთ ამინდებზე,
მე საკითხებს დავაყენებ ყოფითს,
გაიკვირვებ:-ეს ქალები გადამრევთო,
ვის რათ უნდა,ახლა ჭაღი ბროლის.

გულის სითბოს ჩაგილაგებ უბეში და
გიყვარს როცა გზად გაცილებს ცოლი,
შინ მოსულს კი ზღურბლთან კოცნით შემოგხვდები-
-ჩახუტება დაგავიწყდა მგონი...

ნოემბერიც მიილევა საცაა და
თეთრი ფატით მოგვაკითხავს თოვლი
სარეცხის თოკს ფიქრით გავფენ ღიმილებს და
მიყვარს ჩემო,გვირილების თოვლი.

დიკა სალაყაია




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.


კომენტარები:

  • Посетители
  • აავტორი: nimberork
  • 24 ივნისი, 04:06
Методика заработка от 50$ в сутки - http://azartplay.in