მე სად ვიქნები?!

 (ხმები: 5)


გარინდულია ირგვლივ ყოველი
და ჩურჩულია მხოლოდ ვერხვების
და მოსვლას შენსას ისე მოველი,
რომ უკვდავებას თითქოს ვეხები.

და ღამეული თვალების კრთომა,
ბრწყინდება, როგორც ნისლში მთიები
და ვფიქრობ ჩემთვის:’’შენ ისევ მოხვალ,
მოხვალ ქალური შურისძიებით’’...

შენ ისევ მოხვალ -ლამაზი მითი
და კვლავ სევდიან ფურცლების გადაშლი,
შენ ისევ მოხვალ და კვლავაც იტყვი,
რომ ეს ყოველი არის თამაში.

შენ ისევ მოხვალ, უთუოდ მოხვალ,
ვით წამისყოფა და უკვდავება,
ვითარც წუხილი და ვითარც გლოვა
და, ვით სიკვდილი, მიუკრება.

შენ ისევ მოხვალ, ვიცი რომ მოხვალ,
მოხვალ შენი ზრუნვით და ფიქრებით,
მოხვალ ლამაზი ისე ვით თოვა,
შენ მოხვალ, მაგრამ მე სად ვიქნები?!.

შენ მოხვალ, მოხვალ-დაღლილი ნისლი,
დაწყვილებული ქარს და ქარიშხალს,
შენ მოხვალ, მაგრამ ეს მოსვლა შენი
ბოლო სიმღერას ნუთუ არ ნიშნავს?!.

შენ მოხვალ, როგორც შეფერის მგოსანს,
რომ განგარიდოს ბედის სიშავეს,
შენ მოხვალ, მაგრამ ეს შენი მოსვლა
ჩემს გამგზავრებას იქნებ ნიშნავდეს?!



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.