ცივ და ბნელ ღამეს მოგონების მინათებს მთვარე » Literatura.Mcvane.Ge



ცივ და ბნელ ღამეს მოგონების მინათებს მთვარე

 (ხმები: 3)


ცივ და ბნელ ღამეს მოგონების მინათებს მთვარე
და შემოდგომის აყრილ-დაყრილ ფოთლებში სადღაც
ფიქრი დავკარგე...
მივყვები ნელა მოყვითალო ჭადრის ორღობეს,
გზად ნიავს ვატან შენთვის დღემდე უცნობ ოცნებებს.
მომყვები ჩუმად, თითქოს არც ხარ...
შენც ირინდები...
გეძახი!.. გეძებ!..
ვერ გპოულობ..
მსურხარ!
მჭირდები!
...და სიმარტოვემ დაიკნავლა,
როგორც ქუჩაში შავბეწვა კატამ,
ამდენ ტკივილით გათოშილი
ვეღარ მივდივარ...
ფეხსაც ვერ ვადგამ.
ჩემში ამ წუთას ორი რამე გულივით ფეთქავს:_
ერთი_იმედი,
მეორე_რწმენა...
თითქოს გავსცილდი ყველა ცოდვის დასაბამ მიწას
და მსურს ხელახლა
ვისწავლო ფრენა!


ხატია ფაცია




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.