დათო ახლოური - წავიდეთ ჩემო პატარა ქალო



წავიდეთ ჩემო პატარა ქალო,
გაზაფხულისკენ გავყვეთ თოლიებს...
ამ სიყვარულში არ დამეღალო,
როცა ტაძრისკენ გაგიყოლიებ...

წავიდეთ, ჩვენთვის ვიცხოვროთ მშვიდად,
არღუნის პირას გაგიშლი ნაბადს.
ფეხზე ჩაგაცმევ ხევსურულ წინდას,
ტანს შეგიმოსავს ჭრელ-ჭრულა კაბა.

იყავი ჩემი ფხოველი ქალი,
დღე დავუღამოთ ავსულს და აშარს.
სათიბში კოკით მიზიდე წყალი,
ხატობას საღვთო მივართვათ ლაშარს.

წავიდეთ ღამე მოვკეცოთ ოთხად,
თორემ გულის სისხლს ვეღარ ვიოკებ...
ავახმიანოთ მთიელთა მოდგმა,
მტერს რომ ჯიშ-ჯილაგს აუწიოკებს.

წავიდეთ ვიდრე ეს მთვარე მთვარობს,
ვიდრე ეს ცეცხლი გულში მინთია...
წამო და მერე ვაჟები ვთვალოთ:
ზეზვა,
ალუდა,
თორღვა,
მინდია...

წავიდეთ ჩემო პატარა ქალო,
ვიდრე მიჯნურობს ქსანი არაგვთან...
წამო და მერე ქალებიც ვთვალოთ:
მზეო,
ძიძია,
მზაღო,
სანათა...

როგორ მიყვარხარ სიცოცხლევ ჩემო,
ჩემო ყველაო, შენს მეტი ვინ მყავს...
შენს გამო ახლა სამყაროს ვჩემობ
და სიყვარულიც შენს გამო მიყვარს...

ჰოდა, წავიდეთ ჩემო მზექალო,
გაზაფხულისკენ გავყვეთ თოლიებს...
ამ სიყვარულში არ დამეღალო,
როცა მთებისკენ გაგიყოლიებ!



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.