ნიკა ნორიელი - მოგონებები

 (ხმები: 3)


მოგონებები დაგვყვება მუდამ,
ზოგჯერ ცუდიც ხომ გაგვიკარგდება.
წარსული დროის აწმყოსთან ბრძოლა.
მთავარი მაინც მხნედ არის დგომა...

ერთი მეორეს, ფიქრი ფიქრს მისდევს,
თითქოს საათის ისარი ბრუნავს.
არ გაჩერდება, კიდევ იყვირებს,
გუგულიანი გუგულიც მოვა.

ჩემი სიცოცხლე - ჩემს თავთან ომი.
ასეა ისიც, ასეც იქნება.
როცა გაჩნდება ფინიშის ზოლი.
მე უკვე აღარ დამესიზმრება.

და დამთავრდება ფუჭი ტრაური,
შეწყდება ტაძრის ზარების რეკვა.
თუმცა ბევრია ჯერ აქაური,
დარჩა ნამიან ვნებებთან ცეკვა



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.