ზაფხულის დროა...

 (ხმები: 2)


ზაფხულის დროა, თუ გაზაფხულის, არ ვიცი, მაგრამ,
შენზე ფიქრებმა, შენზე გრძნობებმა ამიკვიატეს,
და თუ ამ ფიქრში შემომეჩვიე, მაინც ნუ წახვალ
მიერთგულე და მომისმინე შენ თავს ვინატრებ.
ზაფხულის დროა თუ გაზაფხულის რატომ მაკვირვებს,
შენი თვალების უსასრულობა და ეგ სიმორცხვე,
გითხარი გნახავ და მოლოდინში ზიხარ სარკმელთან,
დღეს ხომ შეგპირდი, ხვალ და ზეგაც შენთვის ვიცოცხლებ.
ფიქრები გრძნობენ და თან ებრძვიან შენს სიჯიუტეს,
და მეც ჯიუტად ვცდილობ სურვილებს მოუბა თავი,
და მაგ სურვილებს თანამგზავრად გაგიხდი ისევ,
და შეგისრულებ რასაც დაგპირდი უკლებლივ მაინც.
შენი მანდილის სურნელს, სინაზეს, ნუღარ დამალავ,
ნუღარ დამალავ შენი გულის მაგ თბილ სიმორცხვეს.
ზაფხულის დროში თუ შემოდგომის იმ ფერთა გამას,
ჩაგიფიქრე და ამისრულდი როგორც,სიცოცხლე.
მაგრამ სურვილის დარდი მკლავდა და რაღაც წყნარად,
შემოგეჩვიე და მერე თითქოს გახვედი გუშინ,
გრძნობა დაკარგე ამითვალწუნე თითქოს უაზროდ,
მერე ფიქრებმა დამიტოვეს ის სევდაც გულში.
დრო დავითქვი და გაგიხადე მაშინ ნუგეშად,
თითქოს გინდოდა ჩაგეხედა ჩემს ტანჯულ სულში,
დაიკარგეო მეუბნები, და მეც უხეშად
ჯიუტად ვიბრძვი და სევდიანი დაგყურებ სულში.



გურამი თოდაძე



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.