ზამთრის სურათი

 (ხმები: 0)


მახსენდება სურათები სოფლის,
ჩემი სახლი, ჩემი ეზო - კარი,
კვერიათი - შემოსილი ჭორფლით,
სარზე მძივად აწყობილი კვარი...

კვლავ ვიხენებ მივიწყებულ სიზმარს,
მახსოვს მთებზე დიდი თოვლი იდო.
საღამო ხანს ,,მაგრდებოდა" ბირჟა,
ამინდებზე ხშირად ბჭობდნენ იმ დროს;

თოვლი იყო საფიქრალი მათი,
თუმც მთიულებს სხვა საფიქრიც ჰქონდათ,
საუბრობდნენ ერთმანეთის ხათრით,
მერე რა, რომ ციოდა და თოვდა...

ღამეები ნათდებოდა სანთლით,
ხევს ნისლივით ასდიოდა ბოლი,
სულ სხვა იყო ეტიუდი ზამთრის,
ჩექმის ჭვინტით გატკეპნილი თოვლი.

მერამდენედ მახსენებდა დედა -
,,ზამთარია, არ გაცივდე შვილო."
დღეს ყველაფერს სიზმარივით ვხედავ
და წარსულში დაბრუნებას ვცდილობ.

მაგრამ რისთვის? ჩაუვლია თოვას,
დარდს რა ვუყო - თავს მახსენებს თუ კვლავ...
ის ზამთარი აღარასდროს მოვა,
აღარც დედა დაბრუნდება უკან.


დათო ახლოური




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.