დღემ იარა, იარა

 (ხმები: 2)


დღემ იარა, იარა,ჩემთან შემოიარა
თითქოს კრძალვით,მორიდებით,ირგვლივ შემომიარა
დამაკვირდა,შემდეგ ისევ , აქეთ-იქით იარა ,
მერე გვერდით ჩამომიჯდა, სითბო გამიზიარა .

მზის სხივებით შემკობილმა , სული გამიხვიარა
მერე თითქოს მომეფერა, გული გადამიშალა,
ვიგრძენი რომ მთელ სხეულზე,სითბომ გადამიარა
კიდევ ერთხელ მაგრძნობინა, თავი ადამიანად

მზის სხივებში გახვეული თითქოს უცებ შეკრთა
ჩემ სხეულზე მიმობნეულ, სხივებს სევდით კრეფდა
ვხედავ როგორ გაფერმკრთალდა, შეიცვალა ფერი
კვლავ ეხვევა სიბნელეში, ირგვლივ ყველაფერი.

ვხედავ სხივებს როგორ იკრეფს,ჩამავალი მზე
მოღუშული მოჟამული მას მიჰყვება დღე,
უცებ ბინდი ჩამოწვა და,ფრთა გაშალა ღამემ,
ვარსკვლავები გზას უკვლევენ,ამომავალ მთვარეს.

აი უკვე დაბნელდა და ღამემ შემომიარა,
თითქოს სტუმრად მოვიდა და სევდა შემომიტანა
წარსულ დღეთა მოგონებით, გამახსენა იარა
დღეო მალე გაათენე, მომიშუშე იარა.



02.02.2012 წ. ღამის 3 სთ.

ქ.ბათუმი - 3 დაწესებულება, საკანი 22 .

ავტორი: გოჩა მუხაშავრია




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.