ვინ ვიყავი ... ?



ვინც ვიყავი,
აღარა ვარ,
დარდმა გამაჭაღარავა,
გორის ციხე დაუფარავთ ნისლებს...


დრო დამდგარა მოგონების, -
ის პატარა გოგონები
თოჯინებით ერთობიან ისევ.

ადრე ყველა ქალს ვეტრფოდი,
მდინარეს და ზღვას ვერთვოდი,
ახლა უკვე ოკეანეს ვერთვი.

ყველა ქალი აღარ მიყვარს,
მაგრამ ერთი მართლა მიყვარს, -
შენ მიყვარხარ, მოწამეა ღმერთი.

როცა ღვინოს ვეძალები,
მენატრება ეგ თვალები...
ბადაგს აღარ იმეტებენ ჩემთვის...

ღვინომ დარდი დამავიწყა,
შემაყვარა ცა და მიწა,
იქნებ კიდევ დაგველია ერთიც...

ვინც ვიყავი,
აღარა ვარ,
დარდმა გამაჭაღარავა,
მაგრამ ჯერ არ ჩაძირულა გემი.

ვიდრე გვერდით მეგულები,
სიჭაბუკის ერთგულებით
შენ იქნები გაზაფხული ჩემი.


დათო ახლოური



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.