გიორგი მორბედაძე - მოღალატე მეგობარი, მეზობელი არამზადა

 (ხმები: 8)



ოდითგანვე ვიღაც გვღლიდა
ოდითგანვე ვიღაც გვკლავდა,
არაფერში არ დაგვჭირდა
მეზობელი არამზადა. დამხმარე
კი სხვაგან შორი ბევრი ზღაპრით
მოიგონეს, მაგრამ მაინც ჩვენი
სწორი ვერ ვნახეთ,ვერ
მოვიწონეთ. ერთგულების რაღა
გითხრათ, ფინია ხომ ბევრი
გვყავდა, აქ უქცევდა თამარს
ჭიქას,- იქ ირანის აღმართს
ხნავდა. ძმობა მხოლოდ სიტყვა
იყო
და ეს ბევრჯერ დაამტკიცა,
მტრების მარხვა რომ დაიწყო
საქართველო დაამიწა.
თუმცა დიდ ხანს არ გაჩერდა,
იცოცხლა და რა იცოცხლა... ხოლო
როცა გადაშენდა
მაინც ყანწით დაილოცა.
მკვდარიაო,წავიდაო,
აბა როგორ დავწყევლიო,
მეტი ახლა რა გინდაო,
ხომ ცოცხლობ,ხომ გაძელიო?!. აი
ახლა კი ვმეგობრობთ, მტრებთან
კი გვაქვს უვიზობა, უმხარეოდ და
უსოფლოდ შეგვრჩა მხოლოდ
უვიცობა. რაც აქამდე იყო განძი,
საამაყო და საქები,
დღეს მათია,ანუ ყარსი
და სხვა ბევრი ქალაქებიც. ან
შორეულს ვინ დაეძებს?
უსაზღვროა აღშფოთება,
გუშინდელი ტყვიაც მენდეთ სულ
იქნება,არ მორჩება.
ეს კი იმათ ვუმადლოდეთ პირღია
რომ შევცქერივართ, თითქოს
არცერთს არ გვახსოვდეს თუ რა
ტკივილს შევრჩენილვართ.
საქართველო ყანწით ლოცეთ,
ისტორიაც გაიხსენეთ,
"აღარ ხარო"-დაემოწმეთ,
"დაკარგეთო"-დაიჯერეთ.
ხოლო შემდეგ დანებება მართლა
კი არ აღიარეთ, ქვეყნად სხვისი
გამეფება დალოცეთ და აზიარეთ.
ეჰ, ოდითგან მუდამ არის,
ოდითგანვე მუდამ გვკლავდა
მოღალატე მეგობარი, მეზობელი
არამზადა.




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.