გალაკტიონ ტაბიძე - ბავშვი გზად ვლიდა



galaktion tabidze bavshvi gzad vlida qartuli poezia
ბავშვი გზად ვლიდა. ბალახი.

ცვარი.

ხელით მიჰყავდა პატარა ცხვარი.

იმაზე კარგი აბა რა არი,

ხელით მიჰყავდა პატარა ცხვარი.


ილორის წმიდა გიორგის ჭროღა

თვალები, შუბლი... მკაცრი მიმოხვრა.

შესაწირავად მიჰქონდა ოხვრა,

და მიჰყვებოდა პატარა ცხვარი.


საბრალო ბავშვი თრთოდა, ვით შველი

თვალები ჰქონდა ცრემლებით სველი:

მას ჩვეულება ეს ძველისძველი

კლავდა, რომ მსხვერპლად მიჰყავდა ცხვარი.


ატეხდნენ სიცილს, მე კარგად ვიცი,

“ევრი”, “ტაიმსი” და “ნიცი-ნიცი”:

“ცხვარი, ვით ცხვარი და არა კვიცი -

რა მოხდა? მიჰყავთ პატარა ცხვარი!”


მაგრამ ეს ბავშვი, ტყის პირად მსვლელი,

თვალი რომ ჰქონდა ცრემლებით სველი,

მედგრად, გულმტკიცედ ურტყამდა ბერლინს

შემდეგში - გმირი და არა ცხვარი..



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.