შენი სახლის წინ თავს მოვიკლავ ვარდებიანად



„ ბედმა უცნობი გზით გამაქანა,

თქვენ დარჩით ორი… ცაზედაც შორი…

და, როგორც კარტში აგურის ქალებს,

გქონდათ ქერა თმა და ყელი ბროლის.

მე გპირდებოდით, რომ დავბრუნდები,

რომ თქვენი თმები დამაბრუნებენ,

მაგრამ დღეები, როგორც ქურდები,

ჩემს შეპირებას ანანდგურებენ.

და სადმე ტყვია თუ გააციებს

გულს საშინელი განადგურებით,

თქვენ მაპატიეთ, ჰო, მაპატიეთ,

დანაშაული არ დაბრუნების“.


მირზა გელოვანი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.