ნოდარ დუმბაძე - რუსთაველის ძეგლთან

 (ხმები: 1)


nodar dumbadze rustavelis dzegltan dumbadze nodar sabavshvo leqsi leqsebi poezia
მზე თავს მიწამდე იხრის,
ღამე ნაბადით დგება,
მთვარე ღრუბლებში იწვის,
ღრუბლის შანდალში დნება.
მტკვარი სალამურს უკრავს
მოსაგონებლად ძველთა,
ქართვლის სიცოცხლე სუნთქავს
შოთა რუსთველის ძეგლთან.
ქართვლის სიცოცხლე სუნთქავს
მთვარით ნაშუქარ ბნელში,
შოთა რუსთველის გულთან,
ქვისგან გამოთლილ მკერდში.
გაშლის ქაღალდის გრაგნილს
მთაწმინდის სიო გრილი,
გადაბმულ წარბებს გახსნის
სახე ქვისაგან თლილი.
ზეცით მოუხმობს რითმას,
მტკვარი შედგება განზრახ,
ყური დაუგდოს სიტყვას:
`სჯობს სიცოცხლესა ნაძრახს~.
მთვარე ღრუბლებში იწვის,
თრთის, ვით ფოთოლი ვერხვის,
უკვდავ სიმღერას იტყვის
ვინმე მელექსე მესხი.
მუხლებს მოიყრის ძეგლი,
მტკვრისკენ გაიწვდის ხელებს.
ხმა აჟღერდება ნელი:
"თამარს ვაქებდეთ მეფეს",
მთვარე ღრუბლების ტახტზე
ზის თამარივით ბადრი,
შედგება მგოსნის ხმაზე,
წუთით დაუდო ყადრი,
გაუღიმა და ღრუბლის
ჩამოიფარა ჩადრი.
მტკვარი სალამურს უკრავს
მოსაგონებლად ძველთა,
ქართვლის სიცოცხლე სუნთქავს
შოთა რუსთველის ძეგლთან.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.