ლეჟავა მანუჩარ - Lejava Manuchar

 (ხმები: 2)



ქუჩა (qucha)

საშინელია ქუჩა,
ტანჯვას ბოლო არ უჩანს,
შეხედეთ, დაღლილ თვალებს,
ცრემლებით ნავალალებს;
სისხლი სდით ხელებს, ტუჩებს,
შიმშილით ნაჩაქუჩებს;
შეხედეთ, აგერ საპყარს,
ძმას ჩემსას, ითხოვს ხურდას,
ქუჩა აბერებს ბავშვებს,
ქუჩა ოცნებებს ქურდავს.
ვაი, თქვენ, ბოზო დებო,
მე მტკივა თქვენი გული,
მე მტკივა, რადგან ბედმა
არ გარგოთ სიყვარული.
აქ ძაღლიც კია ცოდო,
ამ ღამით წვიმა-ქარში,
შიმშილმა იცის ბოდვა,
დარდმა ჭაღარა თმაში.
მხოლოდ სიზმრები გიყვართ
იქ ვარდისფერად ცხოვრობთ,
ტუჩზე გაყინულ ღიმით
ტანჯვას იქ არ გრძნობთ მხოლოდ.
და მეც პოეტი ქუჩის,
თქვენთან ვარ წილნაყარი,
თითებს დღეს წერა უჭირთ,
დავლიოთ ისევ ვალით.
ხალხნო! თქვენ ხომ არ ითხოვთ,
დასტკბით თქვენ გთხოვენ ხურდას,
ქუჩა არ სწყალობს ცრემლებს,
ქუჩა ოცნებებს ქურდავს.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.