მერაბ სალუქვაძე – ისევ გაწვიმდა –

- ისევ გაწვიმდა –

მაშინაც წვიმდა ჩემთან,
შენით ვივსებდი ღიმილს,
დღეს ვერ გპოულობ სად ხარ,
გადამეკარგე თითქმის.


მერაბ სალუქვაძე – მიდიან წლები –

– მიდიან წლები –

თავაწყვეტილი
გარბიან დღენნი!
მიჰქრიან ისე
უძილო ღამით,
პოეტურ გზნებით,
მაღლა და მაღლა,
დაბლა და დაბლა,
მიმაფრენს წლები!


ასტარტეს მსახური

* * *


მერაბ სალუქვაძე – სახეშეცვლილნი –

ისევ ეცვლება ფერი მსოფლიოს,
მცენარე ჰკარგავს თავის მეობას,
აქეთ ბალახი
იქეთ ფრინველნი
და იმართება დიდი ღრეობა..


მერაბ სალუქვაძე – გზა შენამდე –

– გზა შენამდე –

შენს ფიქრებში ამრევია გზა და კვალი,
შენთან ყოფნა ჩემთვის ახლა სალბუნია,
დავალ ქარში ჩავუყვები ნარბენ ბილიკს,
ვგონებ შენთან არაფერი დამრჩენია..


ჯვარცმულის თვალსაწიერი

* * *


მერაბ სალუქვაძე - ღამე –


არც ღამე იყო,
ისეთი თეთრი,
მე რომ მიყვარდა
ხელით შეხება,


ყალბი ბრილიანტი

* * *


მერაბ სალუქვაძე – საბრალო გოგო –

– საბრალო გოგო –

რკინის მოაჯირს მომდგარი გოგო,
საკუთარ წარსულს ისევ ნანობდა,
ცრემლებით თვალში უფერულ სახეს,
მიტკალის ფერი გადაფარვოდა..


სიზმრის დამწვრობა

რას მალავს უღრანი ტყე


მოხეტიალე სული

“სამყაროსა და სულის სიცოცხლე გრძელდება მხოლოდ იმ წინააღმდეგობის წყალობით, რასაც ძნელად საცნაური საგნები გვიწევენ. საკმარისია, ყველაფერი შევიცნოთ, რომ ყოველივე გაქრეს, განქარდეს. ცნობირების მიერ კიდით - კიდემდე განწონილი სამყაროს არსებობა იმდენადვე იქნება შესაძლებელი, რამდენადაც მხილებული გაიძვერობა ან გაქნილი თალთმაქცის ოინი, რომლის საიდუმლო აღარავისთვის წარმოადგენს საიდუმლოებას“

პოლ ვალერი


მერაბ სალუქვაძე – ეს საქართველო

– ეს საქართველო –

მე დღეს არ მინდა ეს დედამიწა,
ასე მოწყენილს სულ რომ ვხედავდე,
კვირტების ფეთქვას, "ვარდობის თვეში",
მინდა სიზმრებში მუდამ ვეტრფოდე ..