ვაჟა ხორნაული - ლექსების კრებულიდან

 (ხმები: 3)


დარდის ფიალა ბევრჯერ დავცალე,
სიხარულისაც მდენია ცრემლი.
ბედნიერება, როგორც წაწალი,
იყო და თანაც არ იყო ჩემი.

ხან მიერთგულეს და ხან გამცვალეს,
ვყოფილვარ მგზავრი განწირულ გემის.
ბედნიერება, როგორც წაწალი,
იყო და თანაც არ იყო ჩემი.

ფერმკრთალ ფერდობებს ზეცა ამწვანებს,
იცვლება ფერი ფუძის და ჭერის...
ბედნიერება, როგორც წაწალი,
არის და თანაც არაა ჩემი.




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.