ვაჟა ხორნაული - ლოცულობს დედა

vaja xornauli loculobs deda
ლოცულობს დედა და ლოცვის სითბო 9 მთას იქეთ, შვილის გზაზე იებად ამოდის ...

ვაჟა ხორნაული


ვაჟა ხორნაული - მზეს შეფრქვეული ნამქერი

მზეს შეფრქვეული ნამქერი
კვალი ქარის და მგლებისა.

ღრუბელზე გაელვებული
ჩრდილი არწივის ფრთებისა.

სიტყვები_ფიქრის თვალები
ბრკიალი თეთრი რკალების
ცაში ქორწილი ხმებისა…


ქალი სულ მოლოდინშია

ქალი სულ მოლოდინშია,
სულ სიყვარული სწყურია,
უფლის ხმებით და დუმილით
გაბრწყინებული გულია.

ნამივით აუმღვრეველი,
სალამურივით უბრალო,
ვინც ხატად უწამებია,
ეწირება და უგალობს.


ამ ქვეყნად ყველა აღმართზე უფლის იმედით ვიარე

ამ ქვეყნად ყველა აღმართზე უფლის იმედით ვიარე,
ხან ზვავმა გადამიარა,
ხან ზვავზე გადავიარე,
შენი ხმა მენატრებოდა
(ის მომირჩენდა იარებს),


"მზე-ღმერთის მესაიდუმლე"

მზე-ღმერთის მესაიდუმლე,
მთა-მზისა, ყანა-მზისაო,
ცამ, ვარო სიყვარულისა
და სიყვარული ცისაობს.
მწვანე ბილიკი-ცოცხლისა,
თეთრი ბილიკი-მკვდრისაო,


... მაგრამ ისე სტკიოდა გული ...

" ... მაგრამ ისე სტკიოდა გული ეკლის გვირგვინი რომ დაადგეს არც გაუგია... "


ვაჟა ხორნაული


ვაჟა ხორნაული - ლექსების კრებულიდან

vaja xornauli khornauli leqsebis krebulidan poezia literatura
დარდის ფიალა ბევრჯერ დავცალე,
სიხარულისაც მდენია ცრემლი.
ბედნიერება, როგორც წაწალი,
იყო და თანაც არ იყო ჩემი.


ვაჟა ხორნაული – ერთგულება

vaja xornauli khornauli ertguleba poezia
განსაცდელის ჟამი თუ დაუდგათ,
ერთმანეთს ისე ჩაეჭიდებიან
და მიენდობიან,
როგორც მიწისძვრისას კედლები.


ვაჟა ხორნაული - ლექსების კრებულიდან

vaja khornauli xornauli leqsebis krebulidan
გულო, სარკმელო უფლისა,
სამყაროს ხმებით სავსეო,
ასეთი თავდავიწყებით
რამ შეგაყვარა სამზეო?!


ვაჟა ხორნაული - პაპა და შვილიშვილი

vaja xornauli khornauli papa da shvilishvili
სარეცხის თოკზე ფრთებით დაკიდებულ
ფრინველივით ფართხალებს ხალათი,
გვარიანად გაცვეთილ-გამოხუნებული,
და თითქოს ჩავლილი საუკუნის


ვაჟა ხორნაული - არწივი

vaJa xornauli khornauli arwivi poezia literatura
ცის ტალღებს ააშრიალებს,
იფრენს წინაპრის კვალზედა,
ლამაზ ჩრდილს გადაატარებს
ხან ხმელზე, ხანაც – ზღვაზედა,


ვაჟა ხორნაული - ვით ცა და დედამიწა

vit ca da dedamiwa vaja xornauli khornauli

გოგო და ბიჭი

თითქოს არსაიდან მოსულნი,
თითქოს გაზაფხულის
მწვანე ხელისგულზე ამოზრდილნი
უკვდავების ყვავილებივით.