ტარიელ ხარხელაური - მთებზე აენთო, აბრწყინდა

მთებზე აენთო,აბრწყინდა
ახლად დასხმული ცვარიო,
ყაყაჩოთა ცეცხლს გამოჰრევს
შიშველი წვივით ქალიო,


ტარიელ ხარხელაური - მე აგარიდე ფეხი, გვირილავ

მე აგარიდე ფეხი, გვირილავ,
წამოგიქროლა,ქარმა გაგთელა,
რა იოლია სხვისი ტკივილი,
რა ადვილია სხვისთვის სათქმელად!


ტარიელ ხარხელაური - როგორც ეტყობა...

როგორც ეტყობა - გაზაფხულს ისევ უშენოდ მოვილევ,
ალბათ, სწორია, სამყარომ ერთად ვერ გვზიდა ორივე.
მე ვერ შემბედა, საწუთრო ვერანაირად მომიკლა,
გარს მივლის, მეფოლორცება, ჩამოტეხილ მხარს მილოკავს.


ტარიელ ხარხელაური - თურმე

თურმე,
შენც მოგნატრებივარ,
დღეს წამჩურჩულა ნიავმა,
გულს შემოერღვა ყინული,
გალხვა და გაიმზიანა...
ვაი, ამ მონატრებამა
რა ძაან დააგვიანა...

ტარიელ ხარხელაური


ტარიელ ხარხელაური - ფერი გადახუნდა კარვის

ფერი გადახუნდა კარვის,
როგორ მოწყენილი დახვალ,
ისეთს რას გიამბობს ქარი,
განა რაღაზე-ღა მძრახავს.


ტარიელ ხარხელაური - შენ შემოგევლე

შენ შემოგევლე -
სიყვარულზე მომინდა ფიქრი...
ვზივარ ბუხართან და გაცრეცილს
ვუყურებ მთვარეს,
შენ შემოგევლე -


ტარიელ ხარხელაური - ან რაღა უნდა გიამბო

გათენდი თუ გათენდები
გატყდი თუ ტყდები ღამეო
გოგოვ მე შენზე ფიქრებით
ძალიან დავიღალეო
არ ჩანხარ ცისკრის ვარსკვლავო
არც შენ გამოჩნდი მთვარეო
ვდგევარ ვდნები და ვკანკალებ


ტარიელ ხარხელაური - მე ვხედავ

მე ვხედავ,
მე მესმის – მოდიან,
ხშირ სუნთქვას ასდევენ თელები…
სიცოცხლე სიკვდილი როდია,
რომ ოდენ შეიცნო ცრემლებით.


ტარიელ ხარხელაური - არც არაფერი მახარებს

არც არაფერი მახარებს,
არც არაფერი მწყინს,
მზარავს ლანდების ხარხარი,
ხმაური მზარავს წყლის.
გარეთ ხბო ბღავის სახარე,
კოკისპირულად წვიმს.


ცაცხვის ხმელი ფოთლები აფენია ბილიკებს

ცაცხვის ხმელი ფოთლები
აფენია ბილიკებს,
მე მივდივარ მარტო და
წინ ცის ლურჯი ზოლია,
ქარი მღერის - ქარაფთა
სევდიანი ლირიკა,
მთვარე არ სჩანს , მეწყება
ზამთრის მელანქოლია.


თურმე, შენც მოგნატრებივარ...

თურმე,
შენც მოგნატრებივარ,
დღეს წამჩურჩულა ნიავმა,
გულს შემოერღვა ყინული,
გალხვა და გაიმზიანა...
ვაი, ამ მონატრებამა
რა ძაან დააგვიანა...

ტარიელ ხარხელაური


თურმე,...

თურმე,
შენც მოგნატრებივარ,
დღეს წამჩურჩულა ნიავმა,
გულს შემოერღვა ყინული,
გალხვა და გაიმზიანა...
ვაი, ამ მონატრებამა
რა ძაან დააგვიანა...

ტარიელ ხარხელაური