ედემის ბაღი

 (ხმები: 5)


დღესაც მესმის სამოთხის ვაშლის ხრაშუნი,
იმ ბალახის ხმა,გველმა რომ გადსწია ფაჩუნით..
დღესაც ვეძახი ევას,შეჩერდეს და ეს არ ქნას,..
მაგრამ მე განა მოვიმოქმედებდი სხვას?!

დღესაც მივსტირით ედემს.ოღონდ სიკვდილი არ გვსურს..
დღესაც დავცინით ცოდვილთ და მათი ვნების კი გვშურს.,.,.
ახლაც გავკიცხავთ ქურდებს.სხვისას მივსწვდებით ბრჭყალით,
სხვის სულში ვიწყებთ ფათურს,ცოდვებს ვინახავთ კრძალვით..

Mმე კი ვამთავრებ ამ ლექსის წერას..Mმაგრამ იცოდე ადამიანო,
ვერ გაექცევი შენს ბედისწერას….
დღიდან შეცდომის.Dდღიდან დაცემის ,,დრომ წუთის წამი გადაიწერა,,

მაგრამ ამ ქალის დამდაბლებაში,ადამს აქვს ბრალი
-მე ასე მჯერა..
და ვეღარავინ შემიცვლის ხედვას.
ისევე როგორც ჩემს ბედისწერას..

დღესაც ვეძახით ევას:შეჩერდეს და ეს არ ქნას
მაგრამ მჯერა,რომ არცმე მოვიმოქმედებდი სხვას.

2011 წელი.17 სექტემბერი





ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.