* * * *

სუნი და ფერი დაკარგეს ვარდებმა.
მე კი დღეს დავკარგე აზრი-სიყვარული.
მართლაც ყველაფერი ალბათ დროს ბარდება
მარტო მომიწევს ახლა სიარული.


მომენატრე...

მომენატრე,გულში სევდა მოკალათდა,
შემოაცვა რუხი ფერი სულის სარკეს,
ისე ძლიერ მომენატრა შენი სუნთქვა,
ეგ გრძნეული,მათრობელა კოცნა მარგე.


დიკა სალაყაია

თავსშემოგავლებ

ჩემს მეუღლეს

თავსშემოგავლებთქო გითხარი და გაგიკვირდა...
არ ვიცი რატომ...


შენს სიყვარულზე დავწერ ყოველთვის

შენს სიყვარულზე დავწერ ყოველთვის,
რწმენით შევხვდები ისევ ამ ივლისს...
ვიქნები მხოლოდ შენი პოეტი,
აღმართსაც შენზე ფიქრით ავივლი...


რაც იყო, იყო ...

რაც იყო, იყო... რაც მოხდა, მოხდა...
გულში იღვრება დეკემბრის ჭავლი.
ვერ მივატოვე ტკივილი ოხრად
და კვლავ ვიხსენებ წარსულს და ჩავლილს.


გული - ოცნებების სასაფლაო

გული - ოცნებების სასაფლაო
თითქოს მიყუჩდა და გაჩერდა...
აღარ გახსენებ და აღარ ვდაობ,
დრო ხომ უშენობას მაჩვევდა.


სიყვარულს ლამაზი თვალები აქვს

სიყვარულს ლამაზი თვალები აქვს,
მომხიბვლელია და ვნებიანი.
ასე ჯერ არავინ მყვარებია,
ის სულ ჩემია და ჩემიანი.


მომენატრა სიყვარულზე ლექსი

მომენატრა სიყვარულზე ლექსი,
ისეთი რომ შეგიყვარდე მერე.
ისე, რომ ვთქვა, რიგითა და წესით,
ბევრი რამე სულ ამაოდ ვწერე.


მე ... შენ ... მიყვარხარ ...

მჯერა, სიცოცხლის მერეც იმ იებად მოვალ,
სიყვარულის დღეს საფლავიდან რომ მოიპარავენ ბავშვები,
მერე შეყვარებულს რომ მიურბენინებენ და
შემკრთალი, აკანკალებული ხმით ეტყვიან:
- მე... შენ... მიყვარხარ...



ოთხი იყო ...

ოთხი იყო...
არა, ხუთის ოცი წუთი.
სიყვარულის სამიზნეზე
ვყავდით ქილერს.


დიკა სალაყაია - როცა იწვიმებს ყვავილები

როცა იწვიმებს ყვავილები,მეც ავწვიმდები...
მოვალ იასამნად შენს სარკმელთან,ჩუმად ვიდგები...
სევდას დაგიჩრდილავ ნაზამთრალს და
ერთხელ შეგავლებ თვალს...
განა ბევრი მინდა?!
მხოლოდ გაზაფხული,ყვავილად ვიწვიმო კვლავ,
სურნელი გაფრქვიო იასამნის,არ ამოვიღო ხმა...

დიკა სალაყაია


როგორ ვარ?

როგორ ვარ?
- რა ვიცი...
არც ისე,
როგორც სურს
ძმასა და მოყვარეს.
ყოველდღე
გზას ვუთმობ