კახა დოლიძე - დეკემბრის სუსხიან დილას

kaxa dolidze dekembris susxian dilas
დეკემბრის სუსხიან დილას,
მიპოვე ცარიელ ბაღში.
გამითბე ნატკენი გული,
ჩამხრჩვალი, საკუთარ დარდში.
სამყაროს იმ ფერში ვხედავ,
რა ფერშიც გული ცხოვრობს.


კახა დოლიძე - ზღვის ფარდა ფონად

kaxa dolidze zgvis farda fonad
ზღვის ფარდა ფონად,
საოცრად გშვენის.
გამოგიმეტა ტალღამ, გაგრიყა...
მხოლოდ აქ არის ადგილი შენი,
აქაურობას ისე აკლიხარ.


კახა დოლიძე - მსხვერპლი

kaxa dolidze msxverpli ubirta gulcivobis miusafari
მსხვერპლი, უბირთა გულცივობის, მიუსაფარი,
რამდენ ჩვენნაირს, ოცნებები დაუსამარდა,
ცხადში ამხდარი სიზმარი, თუ მწარე ზღაპარი,
არაზღაპრულად დაიწყო და უცებ დამთავრდა.


კახა დოლიძე - მე რომ არ ვიქნები

kaxa dolidze me rom ar viqnebi
მე რომ არ ვიქნები, შენ რომ არ იქნები,
ისევ დავბრუნდებით, ალბათ,
ისეთი ასაკიდან, როცა სხვა ფიქრები,
არ დაგღვლის, ალერსის გარდა.
როცა, შენ პირველად, როცა, მე პირველად,
ერთმანეთს გავუღიმებთ ცელქად,








სამყაროს აღვიქვამთ, ისე საკვირველად,
ფერებად, ზღაპრებად, ლექსად.
არ დამავიწყდები, არ დაგავიწყდები,
ვიპოვით ერთმანეთს ახლად,
ერთად ვითამაშებთ, ერთად გავიზრდებით,
როდესაც ერთმანეთს ვნახავთ.
ერთი უშეცდომო, ხანგრძლივი სიყვარული,
გამოცდად ჩავაბაროთ უფალს,
მერე, მესამედ, შეხვედრის სიხარული,
შევთხოვოთ უფლება თუ გვაქვს.
ერთმანეთისადმი, ჩვენ რა გაგვაცივებს?!
ამ ზღაპარს, დასასრული არ აქვს,
ჩვენ, ვერაფერი ვეღარ დაგვაცილებს,
ისეთი სიყვარული დაგვაქვს.....
*******************************************
KAXA DOLIDZE.


კახა დოლიძე - ჩვენ ერთმანეთი, ვიპოვეთ გვიან

kaxa dolidze chven ertmaneti vipovet gvian
ჩვენ ერთმანეთი, ვიპოვეთ გვიან,
ორივეს, ჩვენი მოგვქონდა ტვირთი,
ახლა გრძნობები, სხვაგან დაჰქრიან,
როგორ ვუშველოთ ერთმანეთს, რითი?!


კახა დოლიძე / ვუყვარვარ? არ ვუყვარვარ? ვუყვარვარ?

ზღვა იმედგაცრუება, იმედი - ერთი პეშვი...
ვუყვარვარ? არ ვუყვარვარ? ვუყვარვარ? არა!
ფურცლები დასცვენია, გვირილას ბავშვის ხელში,
არ მინდა სიბერე, სიზმრადაც მზარავს...







კახა დოლიძე / ლექსები

ეს მე ვარ, გაქცეული, ადრეულ ბავშვობაში,
ეს მე ვარ, კითხვებით რომ გღლი,
ხელს რომ გიშლიდი, მუდამ გართობაში...
თმაზე დამათეთრდა თოვლი.
ცამ, ჟუჟუნა წვიმით გული გაგვიგრილა,
ფერებით ცისარტყელა გვავსებს,
შენ და ის ბავშვობა, შენ და ის გვირილა,
ჩემგან მონატრებულები ასე...
მე ვერ დავბრუნდები, უკან ვერასოდეს,
მე ვეღარ შეგხვდები ახლად,
მოდი სახსოვრად, ეს გვირილა გქონდეს,
უყვარხარ... არ უყვარხარ... ნახავ...


კახა დოლიძე / ერთი მუჭა ხარ

ერთი მუჭა ხარ,
მე რომ მყოფნის, ზუსტად იმდენი ბედნიერება.
ჩუმად მიყვარხარ,
არ მბეზრდება შენი სახე, შენი ფერება.
სად გადაგმალო ?
სად შეგინახო? რომ ვერ შეძლონ შენი შეხება,
გრძნობავ ახალო,
ახალგაზრდულო შემოფეთება.
გულში გათავსებ,
შენ დასამალად არ მაქვს სხვა სახლი,
ვერ გადამავსებ,
შენს შესვლამდე, ყველასგან დავცლი.



kaxa dolidze / კახა დოლიძე ლექსები

გულში დაგმალავ,
რომ ვერავინ შეძლოს შენი შეხება.
უშენოდ არ ვარ,
მწუხრში ნაპოვნო, საკუთარო ბედნიერება...


კახა დოლიძე / შენზე ფიქრი, არასოდეს მომბეზრდება

საოცრებავ, დღემდე, შენ თუ დაგეძებდი,
გხედავ... თვალებს ცისარტყელა გადაუვლის,
შენზე ფიქრი, არასოდეს მომბეზრდება,
პაწაწინა ანგელოზო დიდი გულის.
გავამაყდი, დღეს მე შენი რჩეული ვარ
და ვრცელ მინდვრებს გაგატარებ ფრთხილად.
შენზე ფიქრით, მე მთლიანად შეკრული ვარ
ამიტომაც ვფიქრობ შენზე ხშირად.






სიხარული, ერთმანეთს რომ ვუზიარებთ,
სიყვარული ერთმანეთს რომ ვავსებთ,
მოვიპოვეთ, არ გავჩერდით, სულ ვიარეთ,
ჯილდოდ ვიღებთ, ამ მინდორში წამებს,
ეს წამები ღრუბელივით გაიზრდება,
შეგვისრუტავს, ცაში დაგვიტოვებს...
ჩვენ რომ წავალთ, ამ მინდორში სხვა იდგება
ისიც თავის უკვდავებას ჰპოვებს.


კახა დოლიძე / იმდენი ხანი გელოდებოდი

იმდენი ხანი გელოდებოდი,
თვით მოლოდინიც დავასაფლავე.
აღარ მეგონა გამოჩნდებოდი,
როცა ვარსკვლავად ამოანათე.
თითქოს დროებით შემოგიხუტე,
მომავლის იმედს არ ვიტოვებდი,
ველოდი, სხვისთა დარდთა, მეხურჯნე,
შენს დარდებს, როდის შემიგროვებდი.

კახა დოლიძე ლექსები kaxa dolidze leqsebi


კახა დოლიძე / მე სიყვარულზე,რას გეტყვი ახალს?

მე სიყვარულზე,რას გეტყვი ახალს?
,,მიყვარხარ"–ადრეც ბევრჯერ თქმულია.
ფერადი,თავად გრძნობაა ალბათ,
სიტყვები, ყველა უფერულია.

kaxa dolidze / კახა დოლიძე ლექსები


კახა დოლიძე / სად დამემალები?

სად დამემალები? ვერ დამემალები!
მე ყველგან გიპოვი, გიპოვი მაინც,
გულით დანახულს, რად უნდა თვალები?
ხარ ჩემი წელიც, საათიც, წამიც!
არ დამშორებიხარ, ხანდახან მგონია,
დროს გასულს ვაბრუნებ, ფიქრში.
მიჭირს უშენიბა....რა ბედი მქონია,
მუდმივად, რად გკარგავ ნისლში?!
ეს დამალობანა, შორეთში გასცურავს,
მეც ამის იმედით ვცოცხლობ,
ვიდრე მონატრება, ჩემსავით დაგწურავს,
ვიდრე გულს ჩამოხსნი ბოქლომს.
სად დამემალები? ვერ დამემალები!
შეგიგრძნობ, ცრემლით და სისხლით,
გულით დანახულს, არ უნდა თვალები,
მე და დრო, ამას, აგიხსნით!

*********************************
კახა დოლიძე
13.01.15.


მერაბ სალუქვაძე - აპრილის მიწა

აპრილის მიწა
აპრილმა მიწა სიმწვანით მორთო
ღიმილი კაცის სიცოცხლეს აფრქვევს,
მზე მშვენიერი, ბრჭყვიალა ოქრო
ეღვრება ჩემი ოთახის სარკმელს..