მერაბ სალუქვაძე - ბახმაროს მთები

მერაბ სალუქვაძის ლექსი "ბახმაროს მთები"

ულამაზესი ბახმაროს მთები,
ჩამონისლული მწვანე ფერებში,
ნაირ–ნაირი ყვავილებით და
მიმოფანტული თეთრი ნისლებით.


მერაბ სალუქვაძე - პატრიოტული

საქართველოს შავბნელეთში, ამოიდგი ენა,
დედამ შეგქმნა გაგზარდა და, მოგავლინა ნანათ,
ქართველი ხარ, გაიზარდე და დადექი მყარად
საქართველოს ემსახურე, მტრების დასაცავად..


მერაბ სალუქვაძე - ბოროტი

ნუთუ ვერ ხვდები, რომ ბოროტი მოევლინე ამ ქვეყანაზე,
შენს ხასიათში, მხოლოდ შური და ბოღმაა მარადიული,
ცოდვილი გაჩნდი, ისე როგორც ამქვეყნად ყველა,
და შენ ვერ ჰპოვე ცხოვრებაში შენი გზა–კვალი.


მერაბ სალუქვაძე - უსათაუროდ

შენ, სიყვარულის უფლება არ გაქვს
რადგან ეს გული ცივია შენი,
მაინც რად გინდა, თუ ვერ შეიგრძენ
უსიყვარულოდ, შენ განვლე წლები..


მერაბ სალუქვაძე - ნაბიჯ-ნაბიჯ

ნაბიჯ–ნაბიჯ, ფრთხილად
მივყვეთ ქუჩას ცაცხვებიანს
მეჩურჩულე ტკბილად, ტკბილად,
ტკივილები დაცხრებიან....


მერაბ სალუქვაძე - ვერ შეგელევი

რა უცნაურად დავშორდით იმ დღეს,
ცრემლი გვდიოდა, ზღვას ერთვებოდა..
შენი ჩურჩული მე კარგად მახსოვს,
ჩემს გულს მალამოდ გადაფარვოდა.


მერაბ სალუქვაძე - უსათაუროდ

მერაბ სალუქვაძე

"მე არ შემიძლია ნახევრად მიყვარდეს ადამიანი, ან ნახევრად ვმეგობრობდე მასთან. ან მთელ გულს მივცემ, ან არც არაფერს!!!"


მერაბ სალუქვაძე - ჩაფიქრებული

სულ ამას ვფიქრობ, ღმერთმა განგებამ,
სევდით და დარდით რად მომავლინა,
როცა შევყურებ, სხვის ლამაზ სახეს
გალაღებული რომ მეჩვენება..


მერაბ სალუქვაძე - დამიბრუნდი

არასოდეს არ მოგწონდი მაშინ,
ჭაღარა კი შემერია თმაში.
ჩემს გულში კი შემოხვედი მაშინ
როცა ვიგრძენ სიყვარულ აშლილს


მერაბ სალუქვაძე - ეძღვნება ჩემს მეუღლეს

მერაბ სალუქვაძის ლექსი

ეს ლექსი ეძღვნება ჩემს მეუღლეს "დარეჯან გოგუაძეს"


მაისის თვეში, მოვევლინე ქვეყნად ცოდვილი,
ივნისის თვეში, შეგვახვედრა ბედმა ერთმანეთს,
ნოემბრის თვეში, ჩვენ ვიქორწინეთ იმ სიყვარულით,
რაც მოგვავლინა ღმერთმა განგებამ ამ ქვეყანაზე


მერაბ სალუქვაძე - შემოდგომა

შენმა მონატრებამ მე როგორ დამღალა,
და მომივლინა, ტკბილი სიზმრები,
რადგან კაცი ვარ ვერ გამოვხატავ
გულში მოვიკალ ყველა ფიქრები..


მერაბ სალუქვაძე - მე შენთან მოვალ

მ ე შენთან მოველ, ვარდებით ხელში,
ე ლოდი იმ დღეს, სულმოუთქმელად,
რ ამდენი სითბო, რამდენი წამი
ა ღვიქვით ერთად, წვიმაში მდგარნი..
ბ ოლოს რომ გნახე, სულ სხვა იყავი,