ნატო ჭარბაძე

ზღვა მრისხანეა, მზე ღრუბლებს სერავს,
საღამომ მთვარეს დაუწყო ძებნა
და ჰორიზონტთან შეჩერდა ქარი,
როგორც სირბილით დაღლილი ზებრა.


ნატო ჭარბაძე - რა ვქნა, მე მაინც სიკეთის მწამდა

"რა ვქნა, მე მაინც სიკეთის მწამდა,
მახსოვს, მწამლავდნენ ნელ-ნელა შხამით.
ბოროტეული სიტყვებით მკლავდა და
ვიღლებოდი რამდენი რამით ...
ო, ღმერთო ჩემო, ცხოვრება ჩემი
სასწაულების უტყვი მოწმეა,
უჩინარდება ტალღებში გემი და
სევდა ჩემი სულის მოძმეა"