ლევან საცერაძე – განკითხვის ღამე

levan saceradze gankitxvis game
ცის კამარაზე წითელ ვარდებს ცრემლი სდიოდა,
როცა ღრუბლები გამალებით აფრქვევდა რისხვას,
კავკასიონის მაღალ ქედზე ორბი ყიოდა,
ვერ ახერხებდა თვით ირემიც მწვერვალთან მისვლას.


ლევან საცერაძე – გალაკტიონს

იყო ქართველი, მამულისთვის ზრუნავდა მუდამ,
ლექსების წერა შთააგონა ღვთიურმა მუზამ.

უყვარდა ქალი, მას სახელად ჰქვიოდა მერი,
სანდომიან ცის იყო იგი ელვა და ფერი.

ეჰ, სულიერი სიმარტოვე ვიგრძენი ხალხში
მერიმ დამტოვა, ჩავიკეტე ეულად სახლში.

მთვარიან ღამეს ხელში ვიღებ არაყს და ღვინოს,
სარკმლიდან ვუმზერ მანათობელ ღვთიურ ლამპიონს.

დავიწყე წერა, დაუბერა ფიქრების ქარმა,
თითქოს დარეკა წუთისოფლის სევდიან ზარმა.

ჩემი ცხოვრება დაემსგავსა გაფრენას ქორის
ნუთუ დამთავრდა ყველაფერი, ჩემს და თქვენს შორის?

ჩემი სიცოცხლის წლები მოგეც, გაჩუქე, ქალავ,
ნუ მემალები, დამენახე, სახეს ნუ მალავ.

ციდან მეძახის, გზას მინათებს ნათელი სვეტი,
რა დამრჩენია, რა მიშველის სიკვდილის მეტი.

ლურჯა ცხენებმა მომაკითხეს, მივყავარ ცაში
ათასი ფიქრი მიტრიალებს ამ ,,წყეულ“ თავში.

მე მათ წავყვები, გადავუფრენ მშობლიურ მხარეს,
ვიცი, მომირჩენს სხეულზე მყოფ მწარე იარებს.

იქნებ გავფრინდე და შევცურო ტალღოვან ზღვაში,
ვიყავი ერთი და ვიქნები ნუ მეძებთ სხვაში.


ლევან საცერაძე - ქუთაისი

სად შეიძლება იხილო ვარდი,
ანდა ასეთი ნაზი ფერები?
მე ჩემს ქუთაისს ოცნებით ვუმღერ,
მე ჩემს ქუთაისს მოვეფერები.
მე ჩემს ქუთაისს ვაჩუქებ ყვავილს,
ლექსების წერა მასზე არ დამღლის,
ხელში ავიღებ საწერად კალამს
გორიდან გავშლი ქართველთა ალამს.


ლევან საცერაძე - შენ გიმღერ

სიყვარული ხომ დიდი ძალაა
სიცოცხლის მაცნე და გულის ფეთქვა,
ქვეყნად ვინც მიყვარს იას ვადარებ
მეც შემიძლია ვუმღერო ერთმა.
ცეცხლის ალი რომ მეხვიოს ტანზე
თავს დამეყაროს თოვლი ქარბუქით,
მე შემიძლია ვიმღერო ერთმა
შენი თვალების გადმონაშუქით.


ლევან საცერაძე - აფხაზეთი ჩემი ტკივილი

ღამის წყვდიადში მთვარე კაშკაშებს,
და დაჰქრის მძაფრი ქუჩაში ქარი,
მწარე ტკივილით ომი დამთავრდა
გამოგვიკეტეს ქართველებს კარი.
თავდადებული ათასი გმირი...
ზოგი დახვრიტეს,ზოგიც აწამეს,
ქართველებს მუდამ გვიტევდა მტერი,
მაგრამ ვერასდროს ვერ დაგვიმონეს.